Δυτική τραβέρσα

Η «Δυτική τραβέρσα» (V 2 M2, 8000μ) πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά με χειμερινές συνθήκες τον Μάρτιο 1994 από τους Μπ. Τσουπρά - Θ. Παπαγιάννη - Γ. Τζαβέλα - Θ. Δαρμάρο - Γ. Κεκεδάκη σε δυο ημέρες.

Πρόκειται για μία από τις πιο όμορφες χειμερινές διαδρομές στην Ελλάδα, με μεγάλο ανάπτυγμα, αλπική αίσθηση, υπέροχη θέα, εκτεθειμένες κόψεις και αρκετό σκαρφάλωμα βράχου. Για τους λόγους αυτούς, από τη δεκαετία του ’90 αποτελεί μια από τις διαδρομές που σκαρφαλώνονται από τις Σχολές Μέσου Επιπέδου Ορειβασίας.

Η τραβέρσα ξεκινάει από τα Μετερίζια και περνάει διαδοχικά από τη Σκούφια, τις Σούφλες, την Αλογόραχη, την Πλάκα, την Πυραμίδα και το Γιδοβούvι με γενική κατεύθυνση από νότο προς βορά. Πολλοί εγκαταλείπουν στο διάσελο ανάμεσα σε Πυραμίδα και Γιδοβούvι. Δεν είναι γνωστό αν οι πρώτοι που την σκαρφάλωσαν τον χειμώνα του 1994 έκαναν και το Γιδοβούvι ή όχι. Η διαδρομή δεν συμπεριλαμβάνει όλες τις κορφές των δυτικών Βαρδουσίων, αφού αυτές που βρίσκονται δυτικότερα της κορυφογραμμής είναι εκτός μιας σχετικά ευθείας πορείας.

Το εντυπωσιακότερο και ταυτόχρονα δυσκολότερο και πιο επικίνδυνο σημείο της διαδρομής, είναι η τραβέρσα της Πλάκας και το σκαρφάλωμα της Πυραμίδας, ενώ η κατάβαση της Πυραμίδας απαιτεί ραπέλ. Φυσικά, η καλή γνώση της γεωγραφίας του βουνού, η άνεση στην κίνηση σε ανασφάλιστες κόψεις, η χρήση εξοπλισμού προσανατολισμού και η καλή προετοιμασία για bivouac, κρίνονται απολύτως απαραίτητα.

Αν μετά την Πυραμίδα ανέβουμε και στο Γιδοβούvι, η κατάβαση από την κορυφή μπορεί να γίνει είτε με επιστροφή στο διάσελο με την Πυραμίδα, είτε ακολουθώντας το καλοκαιρινό μονοπάτι, με αρχική κατεύθυνση βορειοανατολική, ώστε να κατέβουμε την ανατολική πλαγιά και μετά να κατευθυνθούμε προς τη Σκασμένη Στρούγκα (περίπου 1,5Χμ) για την επιστροφή.

Τα υλικά που χρειάζονται για την διαδρομή, εξαρτώνται κυρίως από τις ικανότητες της σχοινοσυντροφιάς. Με ένα σχοινί των 8mm μπορούμε να ασφαλιστούμε στα δύσκολα σημεία, αλλά για τα ραπέλ θα χρειαστούν δυο σχοινιά. Στα απαραίτητα υλικά, συμπεριλαμβάνονται το μποντριέ, το κράνος, μια σειρά καρύδια, μερικά μικρά friends, αρκετοί ιμάντες και καραμπίνερς. Σφυρί και καρφιά είναι προαιρετικά και χρήσιμα μόνο σε περίπτωση επείγουσας εγκατάλειψης. Σε περίπτωση κακής ορατότητας, η απώλεια προσανατολισμού είναι σχεδόν σίγουρη, οπότε στο σακίδιο πρέπει να έχουμε χάρτη και πυξίδα (ή GPS). Εκτός από αυτά, το σακίδιό μας πρέπει να είναι εφοδιασμένο με ότι θα χρειαστούμε για διανυκτέρευση στο ύπαιθρο (bivouac).

Για την επιστροφή από το διάσελο Πυραμίδα - Γιδοβούνι, πρέπει να κινηθούμε ανατολικά για περίπου 1Χμ μέχρι τις στάνες στην Σκασμένη Στρούγκα και από εκεί, ακολουθώντας τον χωματόδρομο με γενική κατεύθυνση προς τα νοτιοανατολικά για περίπου 4Χμ, να φτάσουμε στον Σταυρό, δηλαδή στην διασταύρωση που δεξιά οδηγεί στα καταφύγια και ευθεία στον Αθανάσιο Διάκο. Η απόσταση από το διάσελο Πυραμίδα - Γιδοβούνι μέχρι τον Προφήτη Ηλία είναι πάνω από 6Χμ σε χιονισμένο πεδίο, πράγμα που σημαίνει μερικές ώρες επιστροφή, αν το χιόνι είναι μαλακό. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε και τον χρόνο που θα χρειαστούμε για να φτάσουμε εκεί που θα έχουμε αφήσει το αυτοκίνητο. Εφόσον η διάρκεια της επιστροφής δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια (εξαρτάται κυρίως από τις συνθήκες χιονιού), σε περίπτωση μειωμένης ορατότητας (νύχτα, ομίχλη, χιονοθύελλα) υπάρχει κίνδυνος απώλειας προσανατολισμού, γι αυτό η χρήση πυξίδας και χάρτη (ή GPS) είναι απαραίτητη.

Λόγω του μεγάλου αναπτύγματος της διαδρομής, απαιτούνται πολλές ώρες σκαρφάλωμα και πολύωρη επιστροφή, γι αυτό χρειάζεται να την ξεκινήσουμε πολύ νωρίς το πρωί, άρα θα πρέπει να διανυκτερεύσουμε κάπου κοντά το προηγούμενο βράδυ πριν το σκαρφάλωμα και καλό είναι αυτό να γίνει όσο το δυνατόν πιο ψηλά στο βουνό. Το που ακριβώς θα διανυκτερεύσουμε εξαρτάται από τον σχεδιασμό της κάθε σχοινοσυντροφιάς, αλλά ενδεικτικά σημεία είναι το ξέφωτο της δεξαμενής υδροδότησης του Αθανάσιου Διάκου, ο Προφήτης Ηλίας, οι στάνες κοντά στο Σταυρό και η διαμονή σε ένα από τα δυο καταφύγια ή κατασκήνωση έξω από αυτά. Ίσως το καταλληλότερο σημείο να είναι η διαμονή ή η κατασκήνωση έξω από το καταφύγιο του ΠΟΑ, γιατί βρίσκεται ψηλά, πολύ κοντά στην αρχή της διαδρομής. Μια έμπειρη και γρήγορη σχοινοσυντροφιά, μπορεί να ολοκληρώσει τη διαδρομή σε μια μέρα, αν η διανυκτέρευση πριν το σκαρφάλωμα γίνει στο καταφύγιο του ΠΟΑ ή κάπου πιο κοντά στην αρχή της.

Για ενδιάμεση διανυκτέρευση, αν η διαδρομή δεν βγει σε μια μέρα, κατάλληλο σημείο είναι το διάσελο μεταξύ Αλογόραχης και Πλάκας, όπου μπορούμε να σκάψουμε χιονότρυπα ή απλά να κοιμηθούμε παρατηρώντας τα αστέρια. Στην ομαλή πλαγιά, υπάρχουν πολλοί βράχοι (boulders) που, με τη βοήθεια του ήλιου, δημιουργούν γύρω τους μεγάλες εσοχές, κατάλληλες για να φιλοξενήσουν πολλά άτομα, προστατεύοντάς τα από τον άνεμο. Στο διάσελο αυτό συνηθίζουν να κάνουν bivouac και οι σχολές ορειβασίας μέσου επιπέδου.

Αν η προσπάθεια ολοκληρωθεί αργά και δεν υπάρχει χρόνος ή απόθεμα δυνάμεων για επιστροφή, κατάλληλα σημεία διανυκτέρευσης είναι πάλι το διάσελο Πυραμίδα - Γιδοβούνι αλλά και οι στάνες στην Σκασμένη Στρούγκα (περίπου 1Χμ ανατολικά από το διάσελο).

Από τη δεκαετία του ‘90, στόχος πολλών αναρριχητών είναι να την συμπεριλάβουν σε μια μεγάλη τραβέρσα που, εκ των προτέρων, ονομάστηκε «Integrale» και προβλέπει συνεχόμενο σκαρφάλωμα με χειμερινές συνθήκες των διαδρομών «Κόψη του Κόρακα» και «Δυτική τραβέρσα», συμπεριλαμβάνοντας το Γιδοβούνι. Ένας ακόμα μεγαλύτερος στόχος είναι η λεγόμενη «Super Integrale», η οποία προβλέπει συνεχόμενο σκαρφάλωμα των διαδρομών «Κορρέ - Χατζηρβασάνη», «Κόψη του Κόρακα» και ολόκληρη την «Δυτική τραβέρσα», με το Γιδοβούνι.