Όπως έχω ξαναγράψει στο παρελθόν, αν θέλουμε να προστατεύσουμε ότι έχει απομείνει από το φυσικό περιβάλλον, ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΘΕ ΜΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ. Αυτό σημαίνει ότι εμείς ως πρόσωπα αλλά ΚΥΡΙΩΣ οι εταιρείες, το δημόσιο, οι δήμοι, και γενικά φορείς που βάζουν κανόνες στην συμπεριφορά όλων μας, πρέπει να επανεξετάσουν κάθε τους ενέργεια, από την πιο μικρή (πχ χρειάζεται τόσο χαρτί για τον λογαριασμό της ΔΕΗ που μας στέλνει σπίτι μας ή γίνεται και με λιγότερο από το μισό;) μέχρι την πιο μεγάλη (πχ είναι απαραίτητο η συσκευασία ΟΛΩΝ των προϊόντων να είναι πλαστική;).
Αλλά συμβαίνουν και μερικά πράγματα ανεξήγητα και εξωφρενικά, που αν τα πεις σε κάποιους αρμόδιους θα σε κοιτάνε σα τρελό. Σήμερα το πρωί λοιπόν, βγαίνοντας από την έξοδο του Βύρωνα προς περιφερειακό, είδα υπαλλήλους της καθαριότητας του Δήμου να μαζεύουν τα φύλλα των ευκαλύπτων που είχαν πέσει στο πεζοδρόμιο. Τα φύλλα των δέντρων, όπως είναι γνωστό από τότε που ζούσαμε στις σπηλιές, αποτελούν λίπασμα για τα ίδια τα δέντρα ή και για άλλα (αυτό που σήμερα λέμε και βιομάζα), άρα είναι ένα κλασικό παράδειγμα ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ. Και όμως. Οι υπάλληλοι του Δήμου τοποθετούσαν τα φύλλα μέσα σε μεγάλες μαύρες ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ σακούλες, προφανώς για να καταλήξουν στη χωματερή! Αν τελικά καταλήξουν εκεί, όχι μόνο δεν γίνονται λίπασμα τα φύλλα, αλλά πετάμε μαζί τους και δεκάδες ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ σακούλες (μέτρησα 20 σε απόσταση 200 μέτρων), ενώ καίμε και αρκετά λίτρα πετρέλαιο για να τα μεταφέρουμε στη χωματερή.
Το μόνο που μπορώ να πω μετά από αυτό είναι πως ότι κι αν μας συμβεί, μας αξίζει.
ΥΓ: Ο Δήμος Βύρωνα έχει καθαρίσει από τα μπάζα το δρόμο που οδηγεί στα παλιά νταμάρια, δεξιά από το Κάραβι. Τις εταιρείες μπετόν δεν έχει καταφέρει να τις διώξει. Αλλά στη στροφή που βρίσκεται στο ύψος του Καραβιού, ακριβώς κάτω από το μεγάλο πεύκο, κάποιοι (ποιοί;) έχουν αρχίσει να σκάβουν θεμέλια (περίπου 4x4μ) για χτίσιμο κάποιου οικήματος (τι;) που θα είναι εντελώς κρυμμένο από την βλάστηση και δεν θα φαίνεται ούτε από μικρή απόσταση. Είμαι σίγουρος ότι κι αυτό γίνεται για το καλό μας.