ΛΑΖΟΣ 06.02.08

[AlexHwaRang]

Την Παρασκευή, ο γράφων και ο Αλ. Ασημακόπουλος ανεβήκαμε, από το μονοπάτι του Καραγιάννη για εξερεύνηση αναζητώντας γραμμές και λύσεις στις περίπλοκες ορθοπλαγιές του Λάζου. Δεδομένου κάποιας σειράς ατυχιών στον εξοπλισμό μας αλλά και του απροσδόκητου καιρού που έκλεινε γρήγορα, επιλέξαμε να ανέβουμε από την πιο αδύναμη γραμμή. Η γραμμή αυτή δεν ήταν άλλη από το εμφανέστατο λούκι – ράμπα χιονιού στα αριστερά της κεντρικής πυραμίδας του Λάζου, όπως και στα αριστερά της Σπανούδη-Κραστούδη του 1968, η οποία μάλλον ακολουθεί την κόψη ακριβώς δεξιά. Η είσοδος στο λούκι δίνει μία σχοινιά σκάρτη Μ2 και συνεχίζει για τα υπόλοιπα 300 υψομετρικά μέτρα με κλίσεις γύρω στις 45 μοίρες. Πρόκειται για μια ανάβαση σε πολύ όμορφο περιβάλλον, που δεν της λείπουν όμως κάποιοι αντικειμενικοί κίνδυνοι από χιονοστιβάδες ίσως και λιθοπτώσεις. Στο δεύτερο μισό της δική μας ανάβασης έτρεχε αρκετό spindrift και μικρές χιονοστιβάδες ίσως λόγω του βαρύ ΝΔ ανέμου.

Σχετικά με τα υπόλοιπα αποτελέσματα της εξερεύνησης:

Η ανάβαση από τον Καραγιάννη (3εις ώρες) αποτελεί την πιο εγγυημένη λύση χειμερινής πρόσβασης αφού οι πάνω ορθοπλαγιές φράσσονται κάτωθεν από άλλες πολύ πιο απότομες (τρελά καλοκαιρινά πρότζεκτ). Συνεχίζοντας την χαρακτηριστική τραβέρσα του μονοπατιού, έχουμε πρόσβαση στο κεντρικό αλλά και στο αριστερό συγκρότημα της ορθοπλαγιάς.

Από το διάζωμα υπάρχουν πολλές δυνατότητες για σοβαρές, άλλες απλές και άλλες πολύ δύσκολες χειμερινές επαναλήψεις των καλοκαιρινών διαδρομών που άνοιξαν οι παππούδες μας.

ΥΓ. Οι γραμμές της Πυραμίδας (της γνωστής) φαίνονται χοντρές και συνεχόμενες.

[AlexHwaRang]

Σίγουρα αυτή η διαδρομή έπρεπε να έχει γίνει πριν 50 χρόνια, και αν είμασταν στις Άλπεις πριν 100. Ξέρει κανείς από τους παλιούς αν έχει όντως γίνει; αλλιως να στείλω στοιχεία προς δημοσίευση. Στο Πανοραμικό του Λάζου στην φωτό του anevenontas.gr φαίνεται καθαρά.

[Dimitris]

Αν αναφέρεστε στο κεντρικό μεγάλο λούκι, τότε όχι δεν έχει γίνει (δεν υπάρχει κάτι δημοσιευμένο, ούτε στο πανοραμικό της Ανάβασης). Το πάνω 1/3 μέρος του (που έχει μικρή κλίση) είναι η συνέχεια του Καραγιάννη και στο τέλος του ξεκινάει η αριστερή τραβέρσα για την τελική έξοδο. Το λούκι αυτό, όπως το έχω δει πολλές φορές στο παρελθόν, έχει ενδιαφέρον ξεκίνημα που άλλωτε δίνει κλίσεις και άλλωτε μικτά, αλλά με πάρα πολύ χιόνι το έχω δει εντελώς καλυμμένο. Αν φυσικά λέμε για το ίδιο.

[AlexHwaRang]

Ναι αυτό πρέπει να είναι και θα το ονομάσουμε:
"Κεντρικό Μεγάλο Λούκι" ή απλώς
"Κεντρικό".

[AlexHwaRang]

Συγχαρητήρια Πάνος για την διαδρομή στην Γκούρα.

Το τριήμερο φαίνεται πως είχε επιτέλους φουλ δράση. Οι Εκπαιδευτές βαράνε στα Βαρδούσια παλιές και νέες. Εγινε υπερδιάσχιση στα Άγραφα. Μια άλλη κόψη απέναντι από την Γκούρα κ.α.?

Εμείς ξαναπήγαμε στον Λάζο για το Κριαροζάστανο ή κάπου εκεί τελως παντων. Δυσκολίες IV+ σε βράχο, Μ2, 40 μοίρες. Καμια 600αρια μέτρα αργότερα και καμια 10αρια σχοινιές ήμασταν ακόμη στα μισά, το ρολόι ελεγε 3εις και εκεί υπήρχε δυνατότητα εξόδου στο διάζωμα που περνάει κάτω από το Κεντρικό και οδηγεί στον Καραγιάννη. Κατι η ζέστη, κάτι τα γεράματα (ε όχι) Λε πουλ.

Το συμπέρασμα είναι ότι τοσα μέτρα σχοινιά-σχοινιά δεν γίνονται αλλά όπως λέει ο Ρεμπουφα "Το ρελέ είναι πάντα καλύτερο".

[Ibex]

DELETED.

[AlexHwaRang]

Πόσο λιγες είναι οι εύκολες αλπικές διαδρομές στην Ελλάδα. Και τι εννούμε εύκολες; Εννούμε να γίνονται με παράλληλη κίνηση, με ασφάλεια και στυλ.. . Ιδίως καλοκαιρινές, ελάχιστες.. Με πάνω απο 8οο μέτρα υψομετρική διαφορά; Να είναι και γερές και να ασφαλίζονται;
Σχεδόν καμία. Ίσως στον Γκιγκιλο, η Νεραιδόραχη ειναι πολύ σαθρή, το πάνω μέρος της Πλάκας της Συκιάς θα μπορούσε. Όλα τα αλλα είναι απλώς μικρά ή δύσκολα και πάμε πιο πολύ στο αναρριχητικό αλπικό στυλ.
Για αυτό μου άρεσε πάντα ο Λάζος. Πληρεί τις προϋποθέσεις και είναι 2 μιση ώρες από την Αθήνα. Πεδίο δόξας λαμπρό για τον εξερευνητή του Σαββατο Κύριακου. Οι πρόγονοί μας τον Ιούλιο 1968, έχοντας μια διαφορετική προσέγγιση βέβαια, οργάνωσαν αναρριχητική συνάντηση, ακριβώς για να εξερεύνησουν μαζικά το μέρος. Οι πανοραμικές χαράξεις τους σώζοντε μόνο στα 'Βουνα της Ρούμελης' και ένα δίπτυχο της 'Ανάβασης' τα οποία έχουν απο δεκαετίες εξαντληθεί. Τα σκίτσα των προγόνων, είναι απλώς ανέκδοτο.
Με την ευκαιρία των τελευταίων επαναλήψεων που έχουν αρχίσει επιτέλους να γίνονται, συγκεντρώθηκαν κάποιες φωτογραφίες, λεπτομερή σκίτσα και πληροφόρίες.

Ετσι παραθέτω παρακάτω τι μάζεψα για το Κριαροζάστανο, αφου την ξανα έκανα και εγώ πρόσφατα.

[AlexHwaRang]

Το «Κριαροζάστανο» (AD, IV, 600μ) ανοίχτηκε στις 8/7/1968 από τους Ο. Ιωαννίδη - Ζ. Καπογιαννάτου. Αν στην υψομετρική διαφορά συνυπολογίσει κανείς τις ράμπες εισόδου και την κόψη της εξόδου, τότε αυτή είναι 900μ.

Είσοδος από την 'Κλειδαρότρυπα" (1640υψμ), η οποία είναι κοινή και για την JAF και για ISOFIT. Αφήσαμε ένα κούκο στην διπλανή σχισμή. Το να βρει κανεις την είσοδό είναι απο τα πιο δύσκολα σημεία. Αλλά και να μην την βρεις, με κανα δύο σχοινιές μπαίνει στο διάζωμα.

Η διαδρομή ολόκληρη γίνεται με παπούτσια πρόσβασης. Τα χρήσιμα υλικά είναι: ένα σχοινί 50μ, μια σειρά φρέντς μέχρι το κίτρινο της Κάμαλοτ, μισή σειρά καρύδια, 2-3 Tblock, ιμάντες.

[ALPHAKAPPA]

Οι ορθοπλαγιές του Λάζου...πραγματικό στολίδι στα αλπικά τοπία της Γκιώνας
Τυχερέ Alex που έκανες ότι μπόρεσες εκεί, που βίωσες ότι βίωσες
Εγώ μόνο μια Zerf-Γεωργιάδη στην άκρη πρόκανα και δυστυχώς δεν βλέπω να προλαβαίνω τίποτα 'άλλο δεξιότερα
καθώς τα χρόνια βαραίνουν
Πάντως και δεξιότερα της Πλάκας προς τα πάνω έχει τρομερό ενδιαφέρον η περιοχή για εύκολο ή δύσκολο σκαρφάλωμα γνωρίζοντας και από όσα έχω κάνει και δεί εκεί στις εξερευνήσεις μου