Μηνίσκος

Ο «Μηνίσκος» (VI+, 160μ) ανοίχτηκε στις 17/8/1984 από τους Δ. Μπουντόλα - Χρ. Ανανιάδη.

Η διαδρομή κινείται στο κέντρο της όψης πύργου που προεξέχει από την ορθοπλαγιά, ακολουθώντας χαρακτηριστική γραμμή που σχηματίζεται από σχισμές.

Η 1η σχοινιά ξεκινά από χορταριασμένη ράμπα (II) που οδηγεί στην βάση εύκολου δίεδρου. Εναλλακτικά, μπορεί να ξεκινήσει από πλάκα (IV) που βρίσκεται δεξιά από την ράμπα και οδηγεί επίσης στην βάση του ίδιου δίεδρου. Το δίεδρο ανεβαίνει σε χορταριασμένο επικλινές πατάρι, από όπου αρχίζει μια καμινάδα. Σε δυο σημεία, ένα στην αρχή της καμινάδας και ένα περίπου στη μέση της, υπάρχουν σφηνωμένες πέτρες που δυσκολεύουν λίγο το σκαρφάλωμα. Πριν την δεύτερη σφηνωμένη πέτρα υπάρχει καρφί. Στην έξοδο της καμινάδας, γίνεται το ρελέ σε 2 πλακέτες από τις οποίες μπορεί να γίνει ραπέλ. Η καμινάδα, μετά την δεύτερη σφηνωμένη πέτρα, γίνεται πάρα πολύ στενή, ώστε ένας ενήλικας χωράει ίσα ίσα και μάλιστα, αφού μπει μέσα, δεν μπορεί να αλλάξει πλευρά, οπότε καλό θα είναι αν υπάρχει σακίδιο να αφεθεί στο πατάρι που βρίσκεται ανάμεσα στις δύο σφηνωμένες πέτρες και να τραβηχτεί μετά.

Η 2η σχοινιά είναι η δυσκολότερη της διαδρομής και αρχίζει με αριστερή τραβέρσα (V-, 2μ) κάτω από μικρό αρνητικό. Το αρνητικό είναι εξοπλισμένο με 1 καρφί και ξεπερνιέται εύκολα. Από πάνω του και αριστερά, υπάρχει 1 ακόμη καρφί. Εκεί είναι το δυσκολότερο πέρασμα της διαδρομής (VI+), το οποίο απαιτεί καλή ισορροπία πάνω σε τριβές και κατά το άνοιγμα της διαδρομής είχε γίνει τεχνητά (A1). Η σχοινιά συνεχίζει προς δίεδρο (V-) το οποίο ξεπερνά για να βγει σε πλάκα όπου υπάρχει παλιό καρφί. Δεξιά από την πλάκα, σε μικρό πατάρι, υπάρχει παλιός σταθμός ραπέλ με πλακέτα και τρία παλιά καρφιά. Πάνω από την πλάκα, η σχοινιά συνεχίζει σε σχισμή ώμου (VI-), η οποία ξεπερνιέται εύκολα αν χρησιμοποιηθεί καλό πάτημα στα δεξιά, ενώ στην έξοδό της υπάρχει 1 καρφί. Ακολουθεί δίεδρο (V-) και μετά, με κατεύθυνση πάνω και δεξιά, η σχοινιά κινείται σε χορταριασμένη ράμπα η οποία δεν ασφαλίζεται, μέχρι το ρελέ που γίνεται σε πλακέτες από τις οποίες μπορεί να γίνει ραπέλ.

Η 3η σχοινιά συνεχίζει για λίγο στην χορταριασμένη ράμπα, μέχρι την βάση δίεδρου, το οποίο και ακολουθεί μέχρι την έξοδό του. Το δίεδρο, εκτός από ένα πέρασμα (V+) στην αρχή του, γενικά δεν προβληματίζει, ενώ είναι εξοπλισμένο με 1 καρφί περίπου στην μέση του και 2 πλακέτες στην έξοδό του από τις οποίες μπορεί να γίνει ραπέλ. Μετά την έξοδο, η σχοινιά συνεχίζει με δεξιά τραβέρσα σε μικρό πατάρι και συναντά εύκολο δίεδρο (III), μετά το οποίο ακολουθεί εύκολο πεδίο (II) μέχρι την κορυφή του πύργου. Το ρελέ γίνεται σε φυσικές ασφάλειες. Αν τα σχοινιά είναι 50μ, το ρελέ πρέπει να γίνει λίγο μετά την έξοδο από το δίεδρο, περίπου 10μ πριν την κορυφή.

Η ποιότητα του βράχου είναι πολύ καλή, χωρίς καθόλου σαθρά τμήματα, ενώ η εύρεση δρομολογίου είναι απλή υπόθεση.

Μια μικρή παραλλαγή της 1ης σχοινιάς έγινε το 2026 από τους Δ. Γιούνη - Ι. Βέλλα οι οποίοι, επειδή η είσοδος στην καμινάδα και την πρώτη σφηνωμένη πέτρα ήταν τελείως βρεγμένη, σκαρφάλωσαν λίγο δεξιότερα ένα τοπικό αρνητικό πέρασμα (VI-) με χούφτες και σχεδόν ανύπαρκτες τριβές (σαν πέρασμα boulder), που όμως ασφαλίζεται καλά με ένα καρυδάκι και μια μικρή καρύδα, ώστε να βγουν κατευθείαν κάτω από την δεύτερη σφηνωμένη πέτρα.

Απαραίτητα υλικά για την επανάληψη της διαδρομής είναι μια σειρά καρύδια και μια σειρά friends.

Η πρόσβαση στη διαδρομή από το καταφύγιο (διάρκειας περίπου 20λ), γίνεται τραβερσάροντας σχεδόν οριζόντια και λίγο ανοδικά την πλαγιά, φτάνοντας στην αρχή της «Χωμένη» για να συνεχίσουμε την τραβέρσα δεξιά και να βγούμε στο διάζωμα που χωρίζει το κάτω με το πάνω μέρος του «Ασανσέρ» και από όπου αρχίζει ο πύργος της «Μηνίσκος».

Η επιστροφή από το τέλος της διαδρομής, γίνεται αρχικά κατεβαίνοντας λίγο πίσω από την κορυφή και μετά ανεβαίνοντας δεξιά προς εύκολο θετικό πέρασμα (III+) για να βγούμε μετά στην πλαγιά, μέχρι μεγάλο χορταριασμένο επικλινές διάζωμα, στο οποίο ακολουθούμε τους κούκους με κατεύθυνση δεξιά και αφού περάσουμε από ένα πρώτο μικρό λούκι, βγαίνουμε σε 5λ σε άλλο μεγάλο λούκι στρωμένο με σάρα. Στο λούκι μπορεί να υπάρχει χιονούρα νωρίς το καλοκαίρι. Από την βάση του, μια τραβέρσα στην πλαγιά προς τα αριστερά, θα μας βγάλει πάλι στην βάση του πύργου και από εκεί σε 15-20λ στο καταφύγιο ακολουθώντας το μονοπάτι της πρόσβασης.