Page 1 of 1

Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 08:58
by Ibex
Ποιος ξέρει να μας διαφωτίσει;;;; Όσον αφορά (και μόνο) την αναπτυσσόμενη θερμοκρασία, είναι λάθος να ακονίζουμε πιολέ και κραμπόν με την χρήση τροχού (εννοώ το ηλεκτρικό μηχάνημα κοπής μετάλλων);;;; Ρωτάω γιατί θυμάμαι που μου έλεγε ο παππούς μου ότι "χαλάει το βάψιμο του ατσαλιού"... Το ακόνισμα με τη λίμα είναι πιο ασφαλές (από θερμοκρασιακή άποψη μιλάω), όμως είναι ταλαιπώρια όταν τα κραμπόν π.χ. έχουν αμβλυνθεί τελείως.

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 09:17
by jtj
Απο πλευρας φυσικης μπορω να σου πω πως δεν ειναι ιδιαιτερα σημαντικη η φθορα. Ναι μεν υπαρχει αλλα ειναι "κλινικα" ασημαντη

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 09:25
by Ibex
Κι όταν πυρώνει λίγο το μέταλλο (η αιχμή του δόρατος) κι αλλάζει δέκα χρώματα, δεν είναι κακό αυτό;;; Δεν αποσκληραίνεται έτσι ο χάλυβας;;;

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 11:32
by Nikolas_A
Από πλευράς φυσικής μπορεί όχι αλλά από πλευράς μεταλλουργίας έχει μεγάλη.

Αν χρησιμοποιείς τροχό πρέπει να κάνείς απαλά πάσα, αφήνοντας ανάμεσα να κρυώνει. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήσεις να ανάψει ή να αλλάξει χρώμα.

Διαβάστε εδώ ποιές από τις ιδιότητες του μετάλλου επηρρεάζουν οι θερμικές κατεργασίες.

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 11:48
by Ibex
Σίγουρα, αυτό το έκανα, δηλαδή άγγιγμα στον τροχό μόνο για 2-3 δευτερόλεπτα και παύση με κρύωμα στο νερό. Όμως παρόλα αυτά η μύτες πύρωσαν λίγο γιατί όσο πιο αιχμηρό είναι το σημείο της κατεργασίας τόσο λιγότερη θερμότητα απάγεται προς το υπόλοιπο μέταλλο και η θερμοκρασία ανεβαίνει (γι' αυτό και η μύτη της βελόνας κοκκινίζει πολύ εύκολα πάνω από έναν αναπτήρα, μικρή στερεά γωνία = μικρή απαγωγή). Τέλος πάντων, εσύ (Nikolas_A) λες να μην με προβληματίζει. Ο κ. Κάραλης τί έχει να πει περί αυτού;

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 11:57
by Nikolas_A
Κάνε το φινίρισμα με λίμα, ώστε να φύγει το μέταλλο που έχει υπερθερμανθεί αλλά και να έχεις καλύτερο έλεγχο της γεωμετρίας

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 12:00
by Ibex
OK, thanks.

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 16:59
by jtj
Δεν υπαρχει προβλημα σου λεω το σπουδασαμε το αντικειμενο.

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 19:04
by Nikolas_A
Δηλαδή οι θερμικές κατεργασίες είναι μύθος;

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 20:14
by Karazitz
Ibex, άνοιξες πολύ μεγάλο και σύνθετο θέμα…

Για να φτιάξεις κραμπόν, χρειάζεσαι την πρώτη ύλη, ένα βιομηχανικό μεταλλικό κράμα.

Εν πρώτοις μπορώ στα πρόχειρα να μετρήσω περί τα 50 περίπου διαφορετικά κράματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τα κραμπόν.

Για να σκληρύνουν οι μύτες, υπάρχουν περίπου 10 διαφορετικές κατεργασίες κάθε μία εκ των οποίων έχει 5-10 πολύ βασικές διαφορετικές παραμέτρους (χρόνοι, θερμοκρασίες, ψύξεις, θερμάνσεις, ρυθμοί παραμόρφωσης, πιέσεις, επαναθερμάνσεις κλπ κλπ).

Μιλάμε δηλαδή για έναν πίνακα με τουλάχιστον 50x10x5 = 2500 διαφορετικά δεδομένα για να καλύψεις κάπως επαρκώς το φάσμα.

Για παράδειγμα η Grivel στα σούπερ τεχνικά της κραμπόν χρησιμοποιεί κυριολεκτικά εντελώς διαφορετικά κράματα και κατεργασίες από την Black Diamond. Η μέρα με τη νύχτα, σα να λέμε Σμόλικας με Κ2…Και τα δύο κραμπόν είναι όμως πολύ καλά.

Επίσης, στο ίδιο κραμπόν οι αποσπώμενες μύτες είναι συνήθως από άλλο κράμα σε σχέση με τις πέριξ.

Ο κατασκευαστής είναι ο μόνος που γνωρίζει το βιομηχανικό κράμα και τη διαδικασία παραγωγής του κραμπόν. Αυτός έχει υιοθετήσει τις παραμέτρους εκείνες που θεωρεί απαραίτητες για να σου φτιάξει ένα «καλό» κραμπόν.

Επειδή δεν γνωρίζεις τα παραπάνω δεδομένα, θα πρέπει να εφαρμόσεις ακριβώς ότι σου λέει ο κατασκευαστής: Κάποιοι κατασκευαστές απαγορεύουν πολύ αυστηρά τον τροχό και συνιστούν μόνο λίμα χειρός (ισχύει το ίδιο και για τα πιολέ).

Με τη χρήση τροχού, κάποια βιομηχανικά κράματα μαλακώνουν και κάποια σκληραίνουν, ενώ κάποια δεν παθαίνουν σχεδόν τίποτα. Με την ενδιάμεση ψύξη στον αέρα και μετά την απότομη ψύξη που κάνεις στο νερό, πάλι, κάποια βιομηχανικά κράματα μαλακώνουν και κάποια σκληραίνουν, ενώ κάποια πάλι παραμένουν ουδέτερα. Και πάει λέγοντας…

Για την περίπτωση των κραμπόν που είναι φτιαγμένα από πολύ απλό χάλυβα, αν τα πυρώσεις στον τροχό και μετά τα βουτήξεις στο νερό, τότε το πιο πιθανό είναι να αυξήσεις την αντοχή τους, να μειώσεις τη δυσθραυστότητά τους, να αυξήσεις τη σκληρότητά τους, να αυξήσεις την τάση τους για ψαθυρή συμπεριφορά, να μειώσεις την πλαστικότητά τους, να αυξήσεις την ελαστικότητά τους, να μειώσεις την κρουστική τους αντοχή, να αυξήσεις την αντίστασή τους σε φθορά και να μειώσεις την επιτελεστικότητά τους…Επιπλέον είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσεις ρωγμές στις αποσπώμενες μύτες που δεν είναι εύκολα ορατές…Μπέρδεμα ε;

Το σίγουρο είναι μετά την κατεργασία με τον τροχό και την ψύξη στο νερό στη συνέχεια, είσαι πλέον σε διαφορετική κατάσταση από την αρχική (συνήθως υποδεέστερη, αλλά όχι πάντα).

Αντίθετα, η λίμα χειρός δεν επιφέρει καμία μεταβολή στα συνήθη κραμπόν του εμπορίου.

Manual λοιπόν… :cry:

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 20:29
by Ibex
OK, μπήκα... και κάτι μου βρώμαγε εδώ πέρα.
Θα τα φορέσω και θα κάνω λίγο πεζοδρόμιο με
τις πλαστικές για να δω τι σκατά έχω κάνει :D

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 04 Mar 2014 22:11
by jtj
Μην αγχωνεσαι!

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 05 Mar 2014 09:15
by AlexHwaRang
Systinete kapoiou eidous lima gia na mhn ta ksinoume forever?

Eida enan sto you tube poy thn pernage thn lima kai to metallo antapokrinotan san voutiro.

Me tis dikes moy den ginete tipota. Kala poy den exoume sovaro pago dhladh.

Re: Περί ακονίσματος.

Posted: 06 Mar 2014 00:20
by Ibex
Αυτό μπορώ να το απαντήσω.
Χρειάζεται μια λίμα καλής ποιότητας
(όχι απο το σιδεράδικο της γειτονιάς)
με πολύ ψιλό δόντι, τόσο που να μην
σκαλώνει πάνω της το νύχι σου.