routes.gr

http://www.ohm-chamonix.com/info-montag ... 01854.html

It took us further three pitches of technical mixed climbing (good protection possible) to get onto the Walker spur.

Αυτό μας είχε μείνει... αυτές οι τρεις σχοινιές και η κατάβαση. Όμως το βουνό είναι πάντα εκεί και μας περιμένει.

Μητσάρας on the lead (1η προσπάθεια, Ιούνιος 2013).

Να και ο Αλέκος στο crux της διαδρομής, μια sustained σχοινιά: 25μ. x 75°+ 25μ. x 90° χωρίς ουσιαστική ασφάλιση (βίδες σε χιονόπαγο).
Παρά τις πολύ καλές συνθήκες, η διαδρομή αποδείχθηκε πιο απαιτητική από ό,τι νομίζαμε αναγκάζοντάς μας σε ένα απρογραμμάτιστο,
σχεδόν κρεμαστό μπιβουάκ μόλις 4 σχοινιές από την κορυφή (ολόκληρη η διαδρομή δεν έχει ούτε ένα πατάρι). Ήταν μια εκπληκτική
περιπέτεια, από αυτές που δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε μα όλο πάμε γυρεύοντάς τες... Η κατάβαση ήταν πραγματικός εφιάλτης,
να ψιλοχιονίζει, διαρκώς μέσα σε ένα white-out και με συνθήκες χιονιού που τέτοιες δεν είχαμε ξαναδεί στη ζωή μας (μια χιονοστιβάδα
έφυγε κάτω από τα πόδια μου, σκέτο ρύζι για ένα μέτρο βάθος). Πολλά τα σημεία που μας ζόρισαν: αρχής γενομένης από την τριπλή
ριμέ που μας πήρε περίπου 2 ώρες να περάσουμε (δύο 90° σχοινιές μες στο σκοτάδι), να έχουν τελειώσει τα σχοινιά και ο Αλέκος να
μην έχει βίδες για ρελέ και να πηγαίνουμε παράλληλα στις 85° μέχρι να βρει βράχο, να έχει μόλις σκοτεινιάσει και να βρισκόμαστε σε
ένα κρεμαστό ρελέ οπότε ο γράφων να πηγαίνει με τον φακό μια ανασφάλιστη Μ3 σχοινιά σε αναζήτηση ενός ίχνους παταριού...
Κομμάτια και αποσπάσματα φτάσαμε τελικά στο αυτοκίνητο στις 08:10, στο αεροδρόμιο Malpensa στις 10:15 (Αλέκος)
και στο γραφείο για δουλειά στις 13:30 (Ibex).

Αυτή τη στιγμή δυο φίλοι μας κάνουν bivi στη βάση της διαδρομής. Να πάνε όλα καλά!