Σίγουρα μια ωραία γραμμή με ενδιαφέρουσες αλληλουχίες κινήσεων σε κάποια σημεία.Όμως στη βαθμολογία της είχαμε λίγο πρόβλημα.Κυρίως αναφέρομαι στο IV των νεροσυρμών στην πρώτη σχοινιά καί το IV της δεύτερης.Ειδικότερα το τελευταίο θεωρώ ότι απέχει πολύ από την πραγματικότητα καί θέλει καλό ψάξιμο για την ασφάλισή του στο ξεκίνημα της σχοινιάς,όπου είναι ισορροπιστικό καί προσωπικά πιστεύω κοντά στο VI-.Τα δύσκολα περάσματα της τρίτης σχοινιάς νομίζω ότι είναι βαθμολογημένα κοντύτερα στην πραγματικότητα.Τα παραπάνω είναι προσωπικές απόψεις καί ως τέτοιες θέλω να εκληφθούν, αλλά θα ήθελα καί τη γνώμη άλλων που έχουν επαναλάβει τη διαδρομή.Κυρίως σκέφτομαι αν κάποιος αρχάριος βλέποντας τα IV καί V- δοκίμαζε την πρώτη καί δεύτερη σχοινιά, παρατηρώντας μάλιστα την ύπαρξη τριών βυσμάτων, τι θα έκανε.
Υ.Γ. Λίγο πάνω καί δεξιά από το 2ο ρελέ βρέθηκαν δύο σκουριασμένα καρφιά με ιμαντάκι καί κορδόνι, ίσως από την προσπάθεια του Π. Μποτίνη ή κάποιου άλλου.
Ευχαριστώ,
Κηρύκος
Μολών Λαβέ-Βαράσοβα-Αφρικάνικος τοίχος
Η διαδρομή γενικά έχει ωραίο σκαρφάλωμα που εναλλάσσεται. Δίεδρο,νεροσυρμές,πλάκες.Ειδικά οι (μικρές) παράλληλες νεροσυρμές στην πρώτη σχοινιά μετά το μικρό αρνητικό μου άρεσαν πολύ λόγω κίνησης καί για αυτό δεν έβαλα μεγάλο friend ψηλά στην αριστερή, αλλά πήγα κατευθείαν στην πλακέτα για να μη διακόψω τη ροή.Όμως το να βαθμολογείται το συγκεκριμένο τμήμα με IV είναι αρκετά ''σκληρή'' βαθμολόγηση.Όσο για τη δεύτερη σχοινιά ούτε το V είναι αρκετό, πιστεύω, γιατί έχει αρκετές ισορροπιστικές κινήσεις καί κάτω, αλλά καί πάνω από το αρνητικό, όπου το μέγεθος των πιασιμάτων-πατημάτων είναι αρκετά μικρό για IV.
Τι θυμήθηκα τώρα; Επειδή την έκανα πρόσφατα (σχετικά) η υποκειμενική μου βαθμολογία είναι V+ για την 1η σχοινιά και VI (πολύ ισορροπιστικό) για την δεύτερη σχοινιά. Η τρίτη θα έλεγα ότι είναι VI+ με την ιδιαιτερότητα ότι έχει συνεχόμενη δυσκολία (συνεχόμενα περάσματα) και δεν πέφτει σε καμμία περίπτωση κάτω από V+ .... και σε αυτά τα σημεία (V+) είναι που κάθεσαι και βάζεις τις ασφάλειες 
=================================
The view is great from up there
The view is great from up there
Αρχικά πρέπει να πω ότι χαίρομαι όταν ακούω ότι κάποιοι επαναλαμβάνουν τις διαδρομές μας και ειδικά αυτή που την θεωρώ μια "διαδρομή Βαράσοβας", αν και σταμάτησε νωρίς (είχε στόχο να βγει πάνω, ακολουθώντας τη γραμμή που αργότερα έγινε "Ελληνομανία").
Αλλά για τη βαθμολογία, όλοι ξέρουμε πως αλλάζει καθώς περνάνε τα χρόνια, κυρίως λόγω της βλάστησης. Οι σχοινιές αυτές ανοίχτηκαν σε διαδοχικές προσπάθειες, με ανέβασμα, καθάρισμα, κατέβασμα, ξανά ανέβασμα, ξανά καθάρισμα, ξανά κατέβασμα. Όπως σχεδόν όλες οι διαδρομές στη Βαράσοβα. Γι αυτό σας λέω με σιγουριά, πως αν το αρνητικό της 1ης το κάνατε χωρίς χόρτα, ούτε που θα το θεωρούσατε πέρασμα, αφού έχει βαθιές χούφτες από πάνω. Το ίδιο και τα τελευταία μέτρα της 2ης, κάτω από το ρελέ, που οι σφηνωμένες πέτρες κάνουν σκαλοπάτια, αν δεν καλύπτονται από φυτά, ενώ αν καλύπτονται πρέπει να πατάς απ' έξω οπότε φυσικά δυσκολεύει πάρα πολύ.
Η βαθμολόγηση που κάναμε σε όσες διαδρομές ανοίξαμε στη Βαράσοβα, ήταν ανάλογη του πεδίου, δηλαδή για να βάλουμε ένα VI αυτό θα έπρεπε να είναι ίδιο με τον "Ηρώδη", την "Κωλοφωτιά", τον "Καλό σχοινοσύντροφο". Με αυτές (και δεκάδες άλλες) συγκρίναμε τότε. Εκτός από αυτό, με τις τότε συνθήκες, η τελική βαθμολογία που βλέπετε τώρα, έμπαινε αφού θα είχαμε λάβει υπόψιν 2-3 επαναλήψεις από έμπειρους αναρριχητές, κυρίως εκπαιδευτές, με εμπειρία σε άνοιγμα δεκάδων διαδρομών. Αυτοί επιβεβαίωναν τις βαθμολογίες. Και μερικές φορές τις κατέβαζαν.
Όλα αυτά τα λέω όχι ειδικά για τη "Μολών λαβέ" που είναι μια από τις 140(?) διαδρομές της Βαράσοβας, αλλά επειδή γενικά νομίζω ότι, όσοι ανοίγουν διαδρομές δεν μπορούν να τις καθαρίζουν και να τις συντηρούν για πάντα, αλλά ούτε και να προσαρμόζονται οι βαθμολογίες για πάντα, οπότε θα πρέπει να γίνεται από τους νεώτερους μια συνεχής προσπάθεια επαναφοράς τους στις αρχικές συνθήκες (με προτεραιότητα στις πιο παλιές και ιστορικές που πλέον δεν επαναλαμβάνονται λόγω βλάστησης). Αλλιώς, αν μένουν όπως τις θέλει η φύση, θα πρέπει να καταγράφεται εδώ, στα περιοδικά ή αλλού, η κατάστασή τους (πχ να αναφέρει κάποιος που την έκανε πρόσφατα, ότι στην 2η της "Μολών λαβέ" έχουν φυτρώσει χορτάρια που δυσκολεύουν την ανάβαση στο R2), αντί να αλλάζουν οι βαθμολογίες. Γιατί τότε, σε ένα χορταριασμένο πεδίο (όπως έχει εξελιχθεί η Βαράσοβα σε μεγάλο μέρος) οι βαθμολογίες θα πρέπει να εμπλουτιστούν και με το βαθμό "Αδύνατο".
Πάντως, για τη "Μολών λαβέ", από την πρώτη στιγμή έλεγα σε όσους ήθελαν να την κάνουν, και επαναλαμβάνω τώρα, ότι η έλλειψη ασφαλειών μέχρι τα μισά της 1ης και της 3ης σχοινιάς, θέλει μεγάλη προσοχή και ικανότητα στις φυσικές ασφάλειες, γιατί το έδαφος στην 1η και τα πατάρια στη 3η, δημιουργούν συνθήκες σοβαρού τραυματισμού σε περίπτωση πτώσης, επομένως θα πρέπει συνολικά η διαδρομή να αντιμετωπίζεται ως "διαδρομή φυσικής ασφάλισης" και όχι ως "πλακετωμένη στα δύσκολα".
Αλλά για τη βαθμολογία, όλοι ξέρουμε πως αλλάζει καθώς περνάνε τα χρόνια, κυρίως λόγω της βλάστησης. Οι σχοινιές αυτές ανοίχτηκαν σε διαδοχικές προσπάθειες, με ανέβασμα, καθάρισμα, κατέβασμα, ξανά ανέβασμα, ξανά καθάρισμα, ξανά κατέβασμα. Όπως σχεδόν όλες οι διαδρομές στη Βαράσοβα. Γι αυτό σας λέω με σιγουριά, πως αν το αρνητικό της 1ης το κάνατε χωρίς χόρτα, ούτε που θα το θεωρούσατε πέρασμα, αφού έχει βαθιές χούφτες από πάνω. Το ίδιο και τα τελευταία μέτρα της 2ης, κάτω από το ρελέ, που οι σφηνωμένες πέτρες κάνουν σκαλοπάτια, αν δεν καλύπτονται από φυτά, ενώ αν καλύπτονται πρέπει να πατάς απ' έξω οπότε φυσικά δυσκολεύει πάρα πολύ.
Η βαθμολόγηση που κάναμε σε όσες διαδρομές ανοίξαμε στη Βαράσοβα, ήταν ανάλογη του πεδίου, δηλαδή για να βάλουμε ένα VI αυτό θα έπρεπε να είναι ίδιο με τον "Ηρώδη", την "Κωλοφωτιά", τον "Καλό σχοινοσύντροφο". Με αυτές (και δεκάδες άλλες) συγκρίναμε τότε. Εκτός από αυτό, με τις τότε συνθήκες, η τελική βαθμολογία που βλέπετε τώρα, έμπαινε αφού θα είχαμε λάβει υπόψιν 2-3 επαναλήψεις από έμπειρους αναρριχητές, κυρίως εκπαιδευτές, με εμπειρία σε άνοιγμα δεκάδων διαδρομών. Αυτοί επιβεβαίωναν τις βαθμολογίες. Και μερικές φορές τις κατέβαζαν.
Όλα αυτά τα λέω όχι ειδικά για τη "Μολών λαβέ" που είναι μια από τις 140(?) διαδρομές της Βαράσοβας, αλλά επειδή γενικά νομίζω ότι, όσοι ανοίγουν διαδρομές δεν μπορούν να τις καθαρίζουν και να τις συντηρούν για πάντα, αλλά ούτε και να προσαρμόζονται οι βαθμολογίες για πάντα, οπότε θα πρέπει να γίνεται από τους νεώτερους μια συνεχής προσπάθεια επαναφοράς τους στις αρχικές συνθήκες (με προτεραιότητα στις πιο παλιές και ιστορικές που πλέον δεν επαναλαμβάνονται λόγω βλάστησης). Αλλιώς, αν μένουν όπως τις θέλει η φύση, θα πρέπει να καταγράφεται εδώ, στα περιοδικά ή αλλού, η κατάστασή τους (πχ να αναφέρει κάποιος που την έκανε πρόσφατα, ότι στην 2η της "Μολών λαβέ" έχουν φυτρώσει χορτάρια που δυσκολεύουν την ανάβαση στο R2), αντί να αλλάζουν οι βαθμολογίες. Γιατί τότε, σε ένα χορταριασμένο πεδίο (όπως έχει εξελιχθεί η Βαράσοβα σε μεγάλο μέρος) οι βαθμολογίες θα πρέπει να εμπλουτιστούν και με το βαθμό "Αδύνατο".
Πάντως, για τη "Μολών λαβέ", από την πρώτη στιγμή έλεγα σε όσους ήθελαν να την κάνουν, και επαναλαμβάνω τώρα, ότι η έλλειψη ασφαλειών μέχρι τα μισά της 1ης και της 3ης σχοινιάς, θέλει μεγάλη προσοχή και ικανότητα στις φυσικές ασφάλειες, γιατί το έδαφος στην 1η και τα πατάρια στη 3η, δημιουργούν συνθήκες σοβαρού τραυματισμού σε περίπτωση πτώσης, επομένως θα πρέπει συνολικά η διαδρομή να αντιμετωπίζεται ως "διαδρομή φυσικής ασφάλισης" και όχι ως "πλακετωμένη στα δύσκολα".