Η περιγραφή της διαδρομής που έχω αναρτήσει πιο πάνω (από το περιοδικό Βουνό), καθώς και αυτή που έχει ο Ελευθεριάδης στο βιβλίο του για τον Όλυμπο, δεν αναφέρουν ότι η διαδρομή του Comici στο Μύτικα ξεκινά με μια σαθρή καμινάδα. Όμως, ο ίδιος το αναφέρει ξεκάθαρα στην περιγραφή που υπάρχει στο βιβλίο του Alpinismo Eroico. Eπί λέξει αναφέρει: "Si comincia l'arrampicata dove ha inizio il gande canalone che separa il massiccio dello Stefani del Mitka, pochi metri a sinistra dello spigolo nord-ovest. Si va per un camino straordinariamente pericoloso e difficile per la sua friabilita: una friabilita cosi grande quale non avevo visto mai... Dopo una ventina di metri si supera uno strapiombo straordinariamente difficile: un chiodo."
Σαθρή καμινάδα στη βάση της ΒΔ κόψης του Μύτικα υπάρχει μόνο μία, εκεί που πάει η κόκκινη γραμμή στην πανοραμική φωτογραφία (κοινή αρχή με την "Γιάννης Κινατίδης"). Μπήκαμε λοιπόν εκεί μέσα με τον Goris και ασπρίσανε τα μαλλιά μας από το άκουσμα... Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι ενώ η καμινάδα αυτή φαίνεται να ταιριάζει με την περιγραφή (πολύ σαθρή με αρνητικό στα 20μ) δεν βρήκαμε το καρφί που αναφέρει ο Comici. Ακόμα πιο απογοητευτικό ήταν το ότι λίγο πάνω από το αρνητικό βγήκαμε σε μια ράμπα που οδηγεί στο λούκι της Στριβάδας (σχεδόν περπατώντας). Από εκεί και πάνω πάντως το πεδίο μας φάνηκε ζόρικο για να έχει σκαρφαλωθεί τη δεκαετία του 1930, ειδικά χωρίς μνεία σε μεγάλες δυσκολίες... Έτσι, η απορία μας για το πώς πιθανόν να συνέχισε ο Comici παραμένει. Ο Μιχάλης στο καταφύγιο μου έδειξε τον οδηγό του Ελευθεριάδη που αναφέρει μια επανάληψη της διαδρομής από τους Botteri-Νάτση (1938) και δείχνει και μια χάραξη της διαδρομής (Νο 24) χωρίς όμως να φαίνεται το αρχικό της κομμάτι. Ιδού:
Eικάζω ότι ενδεχόμενα να έχει γίνει μια μεγάλη κατολίσθηση μεταξύ της κορυφής του σαθρού πύργου στη δεξιά πλευρά του οποίου βρίσκεται η σαθρή καμινάδα και του διαζώματος στο οποίο η διαδρομή τραβερσάρει αριστερά (50 μέτρα περίπου πιο πάνω). Αυτό είναι απλά μια υπόθεση που προσπαθεί να εξηγήσει τα ανεξήγητα. Στην παρακάτω φωτογραφία σημειώνονται: (Α) σημείο πιθανής κατολίσθησης, (Β) ράμπα που συνδέει το λούκι της Στριβάδας με το σαθρό πύργο, (C) η σχοινιά που σκαρφαλώσαμε και ταιριάζει με την περιγραφή του Comici (σαθρή καμινάδα με αρνητικό στα 20μ). Αυτό το κομμάτι της ορθοπλαγιάς φαίνεται και στην κάτω-δεξιά γωνία της επόμενης φωτογραφίας, τραβηγμένης από το Στεφάνι. Αν βρισκόταν μια παρόμοια φωτογραφία εκείνης της εποχής ίσως να έβγαινε κάποιο συμπέρασμα.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1:
Στην πανοραμική φωτογραφία (παρμένη από τις σελίδες του Routes.gr) τα βέλη που υποτίθεται πως αντιστοιχούν στο ξεκίνημα των διαδρομών του Μιχαηλίδη και του Comici είναι αμφότερα λάθος κατά τη γνώμη μου. Η μεν διαδρομή του Μιχαηλίδη (σύμφωνα με τον οδηγό του Ελευθεριάδη) ξεκινά πολύ αριστερότερα και πιο ψηλά, μέσα από το λούκι της Στριβάδας, ενώ η διαδρομή του Comici σίγουρα δεν ξεκινά σε αρνητικές πλάκες (εκεί που δείχνει το βέλος "4")
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2:
Στην ίδια πανοραμική φωτογραφία έχω χαράξει μια πορεία που ακολουθήσαμε με τον Goris για δύο σχοινιές (άσχετα με το ψάξιμο της Comici). Στο ξεκίνημα, 3-4 μέτρα αριστερά από την αρνητική είσοδο της "una faccia, una razza", βρέθηκε ένα παλιό (αλλά όχι αρχαίο) καρφί που βγήκε τραβώντας το με το χέρι. Το αντικαταστήσαμε με ένα καλό "U" και συνεχίσαμε για δύο σχοινιές χωρίς να βρούμε κανένα άλλο ίχνος από παλιότερη προσπάθεια. Η πρώτη είναι γερή και όμορφη, γύρω στο VI-. Η δεύτερη είναι σκέτη χαρωδία, ρίξαμε μια καρότσα πέτρες προσπαθώντας να την καθαρίσουμε, και τελικά αφήσαμε ένα λαμάκι με κορδόνι και ναυτικό κλειδί και ραπελιάσαμε μέχρι κάτω (60μ). Η συνέχεια αυτών των καμινάδων ίσως να βγάλει μια ακόμα διαδρομή μέσα σε αυτό το ναρκοπέδιο της σάθρας.