Και θέτω το ερώτημα:
Μια ομάδα ξένων αλπινιστών ζητάει να γνωρίσει την Ορειβατική εικόνα της Ελλάδας κάνοντας ένα tour. Θέλει δηλαδή να πάει να σκαρφαλώσει sport, ίσως μερικά μικτά το χειμώνα, να κάνει αλπικό σκι, μια - δυό διασχίσεις με ορειβατικά σκι, μερικές trad διαδρομές και μια δυο αξιόλογες πεζοπορίες. Λαμβάνοντας υπόψη την οργάνωση της ορειβασίας στην Ελλάδα (διαδρομές, ασφάλιση, αναρ. οδηγοί, διάσωση, καταφύγια, χιονοδρομικά, μονοπάτια κλπ...) που θα τους στέλνατε ?
Ιδού η Ρόδος Ιδού και το πήδημα:
Re: Ιδού η Ρόδος Ιδού και το πήδημα:
Νομίζω πως εγώ θα έκανα έναν διαχωρισμό μεταξύ που θα ήθελα να τους στείλω από που θα τους έστελνα τελικά.
Λες ότι είναι αλπινιστές, άρα θα ήθελα πάρα πολύ να τους στείλω στον Όλυμπο και την Τύμφη. Όμως για έναν ξένο αυτό είναι δύσκολο. Πρέπει να γνωρίζει πολλές "λεπτομέρειες" για να φτάσει στον προορισμό του και να σκαρφαλώσει κάτι αξιόλογο. Αυτό που εμείς κάνουμε πριν φύγουμε για να πάμε κάπου στην Ευρώπη, δηλαδή η αναζήτηση πληροφοριών, η εξασφάλιση διαμονής και η επιλογή διαδρομών, δεν μπορεί να γίνει από κάποιον ξένο που θέλει να έρθει στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, πως θα κλείσει θέση στο καταφύγιο της Αστράκας και πως θα φτάσει στο Πάπιγκο αν δεν έχει αυτοκίνητο; Υπάρχει τρόπος να τα εξασφαλίσει αυτά πριν έρθει στην Ελλάδα; Μάλλον όχι.
Τι μένει τελικά; Η μόνη επιλογή που μένει για έναν ξένο είναι οργανωμένα πεδία με εύκολη πρόσβαση, πληροφορίες και έτοιμους αναρριχητικούς οδηγούς. Και τέτοια μέρη στην Ελλάδα πιστεύω πως είναι δυο, τα Μετέωρα και η Κάλυμνος. Γι αυτό δεν είναι τυχαία οι δημοφιλέστεροι προορισμοί ξένων αναρριχητών στην Ελλάδα.
Λες ότι είναι αλπινιστές, άρα θα ήθελα πάρα πολύ να τους στείλω στον Όλυμπο και την Τύμφη. Όμως για έναν ξένο αυτό είναι δύσκολο. Πρέπει να γνωρίζει πολλές "λεπτομέρειες" για να φτάσει στον προορισμό του και να σκαρφαλώσει κάτι αξιόλογο. Αυτό που εμείς κάνουμε πριν φύγουμε για να πάμε κάπου στην Ευρώπη, δηλαδή η αναζήτηση πληροφοριών, η εξασφάλιση διαμονής και η επιλογή διαδρομών, δεν μπορεί να γίνει από κάποιον ξένο που θέλει να έρθει στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, πως θα κλείσει θέση στο καταφύγιο της Αστράκας και πως θα φτάσει στο Πάπιγκο αν δεν έχει αυτοκίνητο; Υπάρχει τρόπος να τα εξασφαλίσει αυτά πριν έρθει στην Ελλάδα; Μάλλον όχι.
Τι μένει τελικά; Η μόνη επιλογή που μένει για έναν ξένο είναι οργανωμένα πεδία με εύκολη πρόσβαση, πληροφορίες και έτοιμους αναρριχητικούς οδηγούς. Και τέτοια μέρη στην Ελλάδα πιστεύω πως είναι δυο, τα Μετέωρα και η Κάλυμνος. Γι αυτό δεν είναι τυχαία οι δημοφιλέστεροι προορισμοί ξένων αναρριχητών στην Ελλάδα.
1. Για αναρρίχηση προτείνω μόνο Μετέωρα και Κάλυμνο, που είναι οργανωμένα πεδία με αναρριχητικούς οδηγούς και (ας υποθέσουμε) με άμεση παροχή βοήθειας αν χρειαστεί κάτι. Στα Μετέωρα μπορεί κανείς να βρει επίσης σχεδόν κάθε είδους διαδρομές. Εν συνεχεία Βαράσοβα με επιφύλαξη.
2. Για αναρρίχηση trad, Γκιώνα, Όλυμπο, Γκαμήλα αλλά άμα συμβεί κάτι, ο σώζων εαυτώ σωθείτω. Επίσης δεν υπάρχει και οργανωμένος αναρριχητικός οδηγός και η λειτουργία των καταφυγίων είναι αδύνατη για ολιγομελείς ομάδες.
3. Αλπικό σκι (κατάβαση): Εδώ έχει γέλιο... Μικρά χιονοδρομικά, παλιές εγκαταστάσεις, πολύς κόσμος, ημερήσια κάρτα ακριβή σε σχέση με το εξωτερικό, πλημμελής λειτουργία, μακρινά καταλύματα για διαμονή και φαγητό. Μόνο καθημερινές, Καλάβρυτα (Αν δουλεύει η Άρτεμις και η Στύγα), Παρνασσός και Βασιλίτσα. Α! να πάρουν και τα ορειβατικά σκι μαζί, γιατί μπορεί το κέντρο να μη δουλεύει επειδή... έτσι.
4. Χειμερινές διαδρομές; Και εδώ τα πράγματα πολύ δύσκολα. Δεν υπάρχει οδηγός, διάσωση...
5. Ορεινή πεζοπορία: Ελλάς το μεγαλείο σου. Αν μη τι άλλο διασχίσεις στη Ελλάδα υπάρχουν πολλές, θα έλεγα μέσα Απρίλη και Μάη, είναι η καλύτερη εποχή. Βαρδούσια, Γκιώνα, Χελμός, Βάλια Κάλντα, Σμόλικας, Όλυμπος
6. Ορειβατικό Σκι, και εδώ κάτι γίνεται. Ενδεικτικά, διασχίσεις στη Γκαμήλα (από πάπιγκο), Όλυμπο (από ΚΕΟΑΧ), Βαρδούσια (από Μουσουνίτσα ή Αρτοτίνα), Γκιώνα (Καλοσκοπή, Λευκαδίτι, Συκιά), Ταΰγετος (Αναβρυτή), Λευκά Όρη. Έχουμε και οδηγούς βουνού και GM μάλιστα!
Εν κατακλείδι, δύσκολα τα πράγματα.
2. Για αναρρίχηση trad, Γκιώνα, Όλυμπο, Γκαμήλα αλλά άμα συμβεί κάτι, ο σώζων εαυτώ σωθείτω. Επίσης δεν υπάρχει και οργανωμένος αναρριχητικός οδηγός και η λειτουργία των καταφυγίων είναι αδύνατη για ολιγομελείς ομάδες.
3. Αλπικό σκι (κατάβαση): Εδώ έχει γέλιο... Μικρά χιονοδρομικά, παλιές εγκαταστάσεις, πολύς κόσμος, ημερήσια κάρτα ακριβή σε σχέση με το εξωτερικό, πλημμελής λειτουργία, μακρινά καταλύματα για διαμονή και φαγητό. Μόνο καθημερινές, Καλάβρυτα (Αν δουλεύει η Άρτεμις και η Στύγα), Παρνασσός και Βασιλίτσα. Α! να πάρουν και τα ορειβατικά σκι μαζί, γιατί μπορεί το κέντρο να μη δουλεύει επειδή... έτσι.
4. Χειμερινές διαδρομές; Και εδώ τα πράγματα πολύ δύσκολα. Δεν υπάρχει οδηγός, διάσωση...
5. Ορεινή πεζοπορία: Ελλάς το μεγαλείο σου. Αν μη τι άλλο διασχίσεις στη Ελλάδα υπάρχουν πολλές, θα έλεγα μέσα Απρίλη και Μάη, είναι η καλύτερη εποχή. Βαρδούσια, Γκιώνα, Χελμός, Βάλια Κάλντα, Σμόλικας, Όλυμπος
6. Ορειβατικό Σκι, και εδώ κάτι γίνεται. Ενδεικτικά, διασχίσεις στη Γκαμήλα (από πάπιγκο), Όλυμπο (από ΚΕΟΑΧ), Βαρδούσια (από Μουσουνίτσα ή Αρτοτίνα), Γκιώνα (Καλοσκοπή, Λευκαδίτι, Συκιά), Ταΰγετος (Αναβρυτή), Λευκά Όρη. Έχουμε και οδηγούς βουνού και GM μάλιστα!
Εν κατακλείδι, δύσκολα τα πράγματα.
ρε παιδιά έλεος... δεν είναι όλα τα βουνά του κόσμου Άλπεις... και για μένα ευτυχώς!
Φανταστείτε δηλαδή να πήγαινες στο Πακιστάν και να σε κουβαλάγανε με τελεφερικ στη βάση του βουνού και αν δεν γούσταρες τη διαδρομή, ή σε τρώγανε οι αιμοροίδες σου να παιρνες το ελικόπτερο ...και κάτω για μπύρες. Όχι άλλο Άλπεις! Αυτό που γίνεται εκεί είναι καταστροφή της ορειβασίας και οι Γάλλοι, Ιταλοί, Ελβετοί και οι υπόλοιπες εθνότητες τριγύρω το ξέρουν και το εκτιμούν καλύτερα αυτό.
Λοιπόν, φίλε μου που ρωτάς, η χώρα μας δεν έχει οργανωμένη διάσωση, δεν προσφέρει και τη καλύτερη πληροφόρηση, εχει όμως όμορφα και ενδιαφέροντα βουνά που μπορούν να δώσουν μεγάλες συγκινήσεις και δυνατές εμπειρίες.
Γι' αυτό δεν κάνουμε ορειβασία;
Αν λοιπόν, αυτοί οι τύποι που θέλουν να επισκεφτούν τη χώρα μας είναι πραγματικοί ορειβάτες να πάνε στην Τύμφη ένα από τα πιο παρθένα και πραγματικά άγρια βουνά που έχουν απομείνει στην Ευρώπη, να πάνε και στον μυθικό Όλυμπο, έχουν γραφτεί τόσα βιβλία γι' αυτόν... να πάνε στα Άγραφα, στην Γκιώνα, στα Βαρδούσια, υπάρχουν τόσοι χάρτες καλοί πια για πληροφόρηση, θα διασκεδάσουν και θα ησυχάσουν...
Αν είναι τουρίστες ας πάνε στα Μετέωρα και στη Κάλυμνο και έκει θα διασκεδάσουν...
ΒΟΥΤ
Φανταστείτε δηλαδή να πήγαινες στο Πακιστάν και να σε κουβαλάγανε με τελεφερικ στη βάση του βουνού και αν δεν γούσταρες τη διαδρομή, ή σε τρώγανε οι αιμοροίδες σου να παιρνες το ελικόπτερο ...και κάτω για μπύρες. Όχι άλλο Άλπεις! Αυτό που γίνεται εκεί είναι καταστροφή της ορειβασίας και οι Γάλλοι, Ιταλοί, Ελβετοί και οι υπόλοιπες εθνότητες τριγύρω το ξέρουν και το εκτιμούν καλύτερα αυτό.
Λοιπόν, φίλε μου που ρωτάς, η χώρα μας δεν έχει οργανωμένη διάσωση, δεν προσφέρει και τη καλύτερη πληροφόρηση, εχει όμως όμορφα και ενδιαφέροντα βουνά που μπορούν να δώσουν μεγάλες συγκινήσεις και δυνατές εμπειρίες.
Γι' αυτό δεν κάνουμε ορειβασία;
Αν λοιπόν, αυτοί οι τύποι που θέλουν να επισκεφτούν τη χώρα μας είναι πραγματικοί ορειβάτες να πάνε στην Τύμφη ένα από τα πιο παρθένα και πραγματικά άγρια βουνά που έχουν απομείνει στην Ευρώπη, να πάνε και στον μυθικό Όλυμπο, έχουν γραφτεί τόσα βιβλία γι' αυτόν... να πάνε στα Άγραφα, στην Γκιώνα, στα Βαρδούσια, υπάρχουν τόσοι χάρτες καλοί πια για πληροφόρηση, θα διασκεδάσουν και θα ησυχάσουν...
Αν είναι τουρίστες ας πάνε στα Μετέωρα και στη Κάλυμνο και έκει θα διασκεδάσουν...
ΒΟΥΤ
wu