Το Σάββατο σκαρφαλώσαμε με το Νίκο Βουτυρόπουλο τη Μιχαηλίδη-Τροχάνη στον Κούβελο.Η διαδρομή είναι μάλλον υποτιμημένη και είχαμε ακούσει και οι δύο διάφορα σχόλια όπως "είναι πολύ εύκολη",όλο περπάτημα είναι",κτλ.Προς αποκατάσταση της αλήθειας λοιπόν οι εντυπώσεις μας είναι οι εξής:η διαδρομή είναι μια κλασσική βουνίσια με πολύ μεγάλο ανάπτυγμα,αρκετά ως πολλά σαθρά,παντελή έλλειψη μόνιμων ασφαλειών εκτός του πρώτου ρελε και δυο ενδιάμεσων καρφιών,δυσκολία στην τοποθέτηση ασφαλειών και θέλει και το σχετικό route finding.Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά την κάνουν μια σοβαρή διαδρομή αφού ακόμη και τα τεσσάρια δεν περνούν απαρατήρητα.Για την ιστορία τη διαδρομή τη χάσαμε μόνο στο τέλος (σύμφωνα με το σκίτσο) και κάναμε τρεις (ωραίες) νέες σχοινιές (V+,VI-,V) ως παραλλαγή εξόδου.Χρειαστήκαμε 8 ώρες αναρρίχησης και μαζί με την πρόσβαση και την επιστροφή ένα γέμάτο 10ωρο.
Όποιος λοιπόν αρέσκεται σ'αυτό το είδος βουνίσιου σκαρφαλώματος "περιπέτειας" του τη συστίνουμε ανεπιφύλακτα.
Μιχαηλίδη-Τροχάνη στον Κούβελο
Όταν έκαναν τη διαδρομή (ψάχνοντας την και εξαναγκαζόμενοι σε bivouac) ο Gagen με τη Νίκη, έφτιαξαν το σκίτσο και το έδωσαν σε μένα, οπότε την κάναμε μετά με Άϊβα και Καζ. Μόλις κατεβήκαμε, ένας φίλος, που δεν θα αναφέρω το όνομά του, μας είπε: "Πήρατε και σχοινιά; Αυτή χύμα δεν πάει;". Τα ίδια λοιπόν είπαν και σε σας πριν πάτε. Πραγματικά έχω να πω ότι οι παλιές διαδρομές κρύβουν πολλά. Κυρίως την ικανοποίηση ότι την βρήκες και την έκανες, όπως είχε γίνει πριν πάρα πολλά χρόνια. Είναι πολύ διαφορετικές διαδρομές από τις σύγχρονες. Όσον αφορά το Μιχαηλίδη, οι περισσότερες διαδρομές του έχουν περάσματα έκτου, όπως κι αυτή στη Βαράσοβα. Πόσοι την έχουν κάνει; Εγώ δεν ξέρω κανένα. Ακόμα και στη "Ζωή" στη Βαράσοβα έχουμε βρει πέρασμα VI- σε δίεδρο (με καρφί) και δεν μας πίστευαν.