Η διαδρομή «Ανάποδη επιμήκυνση» (VI+, 100μ) ανοίχτηκε τον Ιούλιο 2005 από τους Θ. Κωτούλα - Δ. Ζαρουλέα.
Η πρώτη επανάληψη (με μικρές διαφορές) έγινε στις 7/6/2009 από τους Μ. Αφτιά - Σ. Πιτσικάλη.
Οι δυο σχοινοσυντροφιές, χωρίς να γνωρίζει η μια την προσπάθεια της άλλης, σκαρφάλωσαν την ίδια γραμμή, δίνοντας λίγο διαφορετικές περιγραφές και δυσκολίες.
Οι Θ. Κωτούλας - Δ. Ζαρουλέας περιγράφουν ότι ακολούθησαν το χαρακτηριστικό δίεδρο, όπου μετά από 40μ συνάντησαν δυο καινούργια καρφιά στο δύσκολο πέρασμα της 1ης σχοινιάς, προφανώς από κάποια προηγούμενη προσπάθεια, κάνοντας 2 σχοινιές με συνολικό ανάπτυγμα 100μ και μέγιστη δυσκολία VI+. Το δυσκολότερο σημείο είναι πριν την έξοδο στο 2ο ρελέ, όπου υπάρχει καμινάδα με σφηνωμένη πέτρα και το πέρασμα της πέτρας δίνει δυσκολία VI+.
Οι Μ. Αφτιάς - Σ. Πιτσικάλης περιγράφουν ότι ακολούθησαν αρχικά την πλάκα αριστερά από το δίεδρο, αλλά μετά μπήκαν σε αυτό, ενώ απέφυγαν τη σφηνωμένη πέτρα στην καμινάδα με αριστερή τραβέρσα. Η δική τους προσπάθεια αποτελείτο από 3 σχοινιές με συνολικό ανάπτυγμα 110μ και μέγιστη δυσκολία V+.
Επειδή η πρώτη σχοινοσυντροφιά, λόγω των καρφιών που συνάντησε, αμφέβαλε αν σκαρφάλωσε τη γραμμή για πρώτη φορά, δεν έδωσε όνομα, οπότε η διαδρομή πήρε το όνομα που έδωσε η δεύτερη σχοινοσυντροφιά.
Ακολουθεί η αναλυτική περιγραφή των Μ. Αφτιά - Σ. Πιτσικάλη.
Η γραμμή κινείται στα βράχια λίγο χαμηλότερα από την «Alpina» και τελειώνει κοντά στην βάση της. Ουσιαστικά σκαρφαλώθηκε κατά λάθος, όταν οι Μ. Αφτιάς - Σ. Πιτσικάλης θέλησαν να κάνουν την «Alpina», αλλά νόμισαν ότι το πανοραμικό που τύπωσαν από το routes.gr είχε κοπεί και δεν έδειχνε ολόκληρη τη διαδρομή. Έτσι την ξεκίνησαν πολύ χαμηλότερα από ότι έπρεπε, ανοίγοντας μια νέα διαδρομή.
Στην 1η σχοινιά (V+, 40μ) ξεκινάμε σκαρφαλώνοντας ευθεία πάνω στην ανατολική (αριστερή) πλάκα ενός ανοιχτού δίεδρου. Η δυσκολία είναι λίγο πολύ σταθερή (V+). Μετά από 45μ φτάνουμε σε χορταριασμένο, φαρδύ και λίγο επικλινές πατάρι δυο επιπέδων. Τα χόρτα στο πατάρι μοιάζουν με χοντρές μακριές τρίχες και προσφέρονται ακόμα και ως πιάσιμο! Κάνουμε ρελέ διαλέγοντας το επίπεδο του παταριού που μας βολεύει πιο πολύ. Οι ασφάλειες του ρελέ μπορεί να γίνουν είτε στην πλάκα αριστερά από το πατάρι, είτε σε έναν από τους μεγάλους ογκόλιθους που υπάρχουν στο πατάρι.
Στην 2η σχοινιά (V+, 45μ) ξεκινάμε συνεχίζοντας ευθεία στο πατάρι που στενεύει σιγά σιγά και μετά υπάρχουν δυο επιλογές: η μια να ακολουθήσουμε το δίεδρο στα δεξιά και η άλλη να σκαρφαλώσουμε την πλάκα λίγο πιο αριστερά. Μάλλον η πλάκα είναι λίγο πιο εύκολη (V+), αλλά και οι δυο επιλογές οδηγούν σε ένα μικρό πατάρι. Στη συνέχεια σκαρφαλώνουμε μια εύκολη πλάκα (V-) και μετά μπαίνουμε σε δίεδρο (V), το οποίο στη συνέχεια στενεύει αρκετά και γίνεται καμινάδα. Στην κορυφή της καμινάδας υπάρχει μια μεγάλη σφηνωμένη πέτρα που αφήνει μικρό κενό με το βράχο, αλλά δεν χωράμε να περάσουμε μέσα από την τρύπα που σχηματίζεται. Για να μην κουνήσουμε τη σφηνωμένη πέτρα και βάλουμε σε κίνδυνο το σχοινοσύντροφό μας από κάτω, τραβερσάρουμε 1,5μ αριστερά προς το μικρό αρνητικό της εξόδου. Το αρνητικό είναι πιο εύκολο (V+) απ’ όσο αρχικά μπορεί να δείχνει, αφού έχει πολύ καλά πιασίματα και πατήματα που μας βοηθούν να βγούμε στο πατάρι του R2. Από το R2 έχουμε πάλι θέα προς την Πυραμίδα. Το ρελέ γίνεται σε μεγάλο ογκόλιθο με διαμπερή τρύπα, αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες δυνατότητες.
Στην 3η σχοινιά (III, 25μ) τραβερσάρουμε εύκολα διαγώνια αριστερά (ΙΙΙ) στα στρογγυλεμένα βράχια, μέχρι το διάσελο που αριστερά πάει προς τη Βαθιά Λάκκα και δεξιά κατεβαίνει απότομα προς το Λαζόρεμα.
Χρήσιμα υλικά για την επανάληψη της διαδρομής είναι μια σειρά καρύδια, μια σειρά friends, σφυρί, καρφιά και πολλοί ιμάντες, μικροί και μεγάλοι. Τα καρφιά είναι χρήσιμα για τις μικρές σχισμές σε βράχο πολύ καλής ποιότητας. Ο βράχος είναι τόσο καλής ποιότητας που χρειάζεται λίγο ψάξιμο για την τοποθέτηση των φυσικών ασφαλειών, οι οποίες όμως όταν μπουν πιάνουν πραγματικά πολύ καλά.
Ενδεχόμενη υποχώρηση μπορεί να γίνει με ραπέλ από το R1, είτε αφήνοντας κάποιο καρύδι ή friend, είτε με μόνο έναν μεγάλο ιμάντα περασμένο στους ογκόλιθους στο πατάρι του R1.
Οι δυο πρώτες σχοινιές είναι γενικά στη σκιά όλη την ημέρα.
Για την πρόσβαση από τη Βαθιά Λάκκα, ανηφορίζουμε προς την «Alpina», αλλά τραβερσάρουμε στην χορταριασμένη πλαγιά αρκετά χαμηλότερα από την βάση των διαδρομών του κυρίως όγκου της ορθοπλαγιάς. Στη συνέχεια θα χρειαστεί να κατέβουμε λίγα μέτρα λοξά προς τα κάτω με εύκολη καταρρίχηση, μέχρι ένα χαρακτηριστικό πατάρι, όπου ξεκινάει η διαδρομή. Το πατάρι αποτελεί τη βάση του ανοιχτού δίεδρου της πρώτης σχοινιάς.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδρομής μπορούμε να επιστρέψουμε στη Βαθιά Λάκκα ακολουθώντας αντίστροφα τη διαδρομή πρόσβασης. Εναλλακτικά, μπορούμε να συνεχίσουμε το σκαρφάλωμα στην «Alpina» ή σε κάποια από τις άλλες διαδρομές της Πυραμίδας.
Σκίτσο της διαδρομής από τους Μ. Αφτιά - Σ. Πιτσικάλη.