Η διαδρομή «Πρίντεζι» (V, 180μ) ανοίχτηκε το 1979 από τους Δ. Κορρέ - Γ. Πρίντεζη - Μ. Κότταρη.
Η γραμμή ξεκινάει στην πλάκα αριστερά από την «Ηρώδης», όπου υπάρχει και ταμπελάκι με το όνομά της. Πρόκειται για μια κλασική διαδρομή, που επαναλαμβάνεται συχνά, με δυσκολίες στην εύρεση του δρομολογίου, κυρίως στις τελευταίες σχοινιές.
Στην 1η σχοινιά (V+, 30μ), αφού ξεκινήσουμε από το σημείο που δείχνει το ταμπελάκι, κινούμαστε στα πιο εύκολα, ανάμεσα σε κάποιες σπορ διαδρομές, με μεγάλα διαμπερή για φυσική ασφάλιση, μέχρι το ρελέ.
Στην 2η σχοινιά (IV+, 35m) φεύγουμε από το δίεδρο πάνω από το ρελέ, βρίσκουμε πλακέτα και κατευθυνόμαστε προς τα ρελέ της «Ηρώδης». Μετά ακολουθούμε την ράμπα, αποφεύγοντας την βλάστηση, για να φτάσουμε σε πατάρι, όπου βρίσκεται το ρελέ δίπλα σε ελιά. Το ρελέ αυτό είναι μάλλον της «Θάλεια» και είναι εξοπλισμένο με κρίκους ραπέλ. Η σχοινιά αυτή θέλει προσοχή με την διαχείριση των σχοινιών.
Στην 3η σχοινιά (V, 25μ) φεύγουμε ευθεία πάνω στην πλάκα δίπλα στην ελιά και συνεχίζουμε αριστερά προς χαρακτηριστικό σχισμοδίεδρο (όπου υπάρχει ένα καρφί σχετικά χαμηλά), το οποίο σκαρφαλώνουμε μέχρι πατάρι, όπου κάνουμε ρελέ σε ελιά. Στη βάση της ελιάς υπάρχουν παλιοί ιμάντες με καραμπίνερ, μάλλον για ραπέλ. Το ρελέ στην ελιά δεν είναι ιδιαίτερα βολικό.
Στην 4η σχοινιά (V, 30μ) φεύγουμε ευθεία πάνω και ελαφρώς δεξιά στοχεύοντας πατάρι λίγο πιο κάτω από μεγάλη ελιά. Η σχοινιά είναι όρθια και μέχρι το ρελέ περνάει από μια σειρά μικρότερα παταράκια, τα οποία και δείχνουν το δρόμο. Το ρελέ (2 πλακέτες) γίνεται στο πατάρι κάτω από ένα παλιό καρφί με ιμάντα. Πιο αριστερά βρίσκεται το παλιό R3 της «Καλός σχοινοσύντροφος». Παρόλο που τα περάσματα δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολα, η σχοινιά αυτή είναι η πιο σοβαρή, καθώς δεν έχει καμία μόνιμη ασφάλεια, είναι συνεχόμενη και θέλει ικανότητα στην εύρεση δρομολογίου και στην τοποθέτηση φυσικών ασφαλειών.
Στην 5η σχοινιά (V-, 40μ) κινούμαστε λοξά δεξιά προς τη βλάστηση, για να περάσουμε αρνητικό, ασφαλισμένο με παλιό καρφί κάτω. Μια πιο σύγχρονη εκδοχή της διαδρομής, φεύγει αριστερά για άλλο αρνητικό πέρασμα (VI-/VI) το οποίο είναι ασφαλισμένο με μια πλακέτα, ορατή και από το R4, ενώ δέχεται και friends. Σε αυτό το σημείο χρειάζεται προσοχή σε χαλαρά μπλοκ. Μετά το αρνητικό, συνεχίζουμε δεξιά προς τις ελιές και κάνουμε ρελέ λίγο πιο πάνω. Εκεί υπάρχει μια μεγάλη ελιά με διάφορα αφημένα υλικά για ρελέ σε διαμπερή, στις ρίζες και στον κορμό, ενώ υπάρχουν και σχισμές από πίσω για ασφάλιση με δικά μας υλικά. Η σχοινιά αυτή θέλει πολύ προσοχή λόγω χωμάτων και βλάστησης.
Στην 6η σχοινιά (IV, 30μ) φεύγουμε εύκολα σε σπασμένα με μόνο ένα πέρασμα (IV), ενώ η υπόλοιπη σχοινιά κινείται σε εύκολο πεδίο (ΙΙΙ), μέχρι χαρακτηριστικό άνετο δέντρο, κατάλληλο για ρελέ.
Απαραίτητα υλικά για την επανάληψη της διαδρομής είναι μια σειρά καρύδια, μια σειρά friends και ιμάντες.
Για την επιστροφή μετά την ολοκλήρωση της διαδρομής, ακολουθούμε το σηματοδοτημένο μονοπάτι του διαζώματος που μας οδηγεί στα ραπέλ της διαδρομής «Πύργος» ή της «Kalidonische pfeiler», από όπου θα κατέβουμε.
Ορισμένες αναφορές που αφορούν την περιγραφή και την κατάσταση της διαδρομής μπορεί κανείς να βρει εδώ.
Παλιό σκίτσο του Δ. Κορρέ.