Πλούμη - Γκέκα

Η διαδρομή «Πλούμη - Γκέκα» (IV+ A1, 110μ) σκαρφαλώθηκε για πρώτη φορά στις 19/11/1970 από τους Ά. Πλούμη - Κ. Γκέκα, εναλλάξ επικεφαλής.

Η διαδρομή ανοίχτηκε με χρήση τεχνητών (A1 με σκαλίτσες), ενώ ελεύθερα πρέπει να σκαρφαλώθηκε ελεύθερα για πρώτη φορά από τον Δ. Κορρέ με άγνωστο σχοινοσύντροφο. Στις 16/6/2024, οι Ν. Φλώρος - Ρ. Κυβέλου-Κοκκαλιάρη την σκαρφάλωσαν επίσης ελεύθερα και την βαθμολόγησαν με VI- (σε 2 σχοινιές των 40μ και 60μ).

Ακολουθούν δυο περιγραφές, πρώτα η αρχική με χρήση τεχνητών (για ιστορικούς λόγους) και μετά η σύγχρονη με ελεύθερη αναρρίχηση. Επίσης παρατίθενται τα δυο σκίτσα που αντιστοιχούν σε αυτές τις περιγραφές.

Αρχική περιγραφή

Στην 1η σχοινιά αρχίζουμε από τοίχο (IV, 3 καρφιά) και μετά μπαίνουμε στο κυρίως διέδρο, όπου η ασφάλιση είναι πολύ δύσκολη λόγω των ρηχών σχισμών και τρυπών (20μ, Α1, 10 καρφιά). Ευθεία επάνω από το σημείο του ρελέ έρχεται νεροσυρμή σε τοίχο.

Στην 2η σχοινιά συνεχίζουμε προς τα δεξιά σε σκαλίτσες και μετά, για 10μ, λοξώς δεξιά σε δίεδρο με πολλούς ξερούς θάμνους (IV+, 5 καρφιά) και φτάνουμε σε πευκάκι, όπου κάνουμε ρελέ.

Στην 3η σχοινιά τραβερσάρουμε 2μ αριστερά και μπαίνουμε σε δίεδρο που πηγαίνει λοξώς δεξιά (20μ, IV, 2 καρφιά) μέχρι να βγούμε σε πατάρι, όπου συναντάμε τη διαδρομή «Ιδοσίδη».

Στην 4η σχοινιά μπαίνουμε στη διαδρομή «Ιδοσίδη», ανεβαίνουμε μικρό τοίχο (IV, A1, 2 καρφιά), τραβερσάρουμε εύκολα προς τα αριστερά, μπαίνουμε στο μεγάλο δίεδρο με κατεύθυνση λοξώς δεξιά (III, 3 καρφιά), τραβερσάρουμε δεξιά (3μ, IV, 1 καρφί) και βγαίνουμε σε πατάρι για το ρελέ.

Στην 5η σχοινιά συνεχίζουμε σε δίεδρο με κατεύθυνση προς τα δεξιά (25μ, III) μέχρι να βγούμε σε πατάρι για το ρελέ.

Στην 6η σχοινιά ακολουθούμε εύκολο τοίχο (25μ, II) μέχρι την κορυφή του πύργου.

Η πρώτη ανάβαση διήρκεσε περίπου 7ω, τοποθετήθηκαν 25 καρφιά και περιελάμβανε τμήματα ελεύθερης και τεχνητής (A1) αναρρίχησης.

Σύγχρονη περιγραφή

Για την 1η σχοινιά (VI-, 40μ) ακολουθούμε το δίεδρο στη νοτιοδυτική πλευρά του πύργου, με χαρακτηριστικό λευκό «λεκέ» από νερό. Κατά μήκος της υπάρχουν αρκετά παλιά καρφιά που είχαν χρησιμοποιηθεί από τους ανοίξαντες για τεχνητή προώθηση. Σχεδόν όλα τα καρφιά χρειάζονται προσοχή γιατί είναι πολύ παλιά. Στην αρχή η ασφάλιση ενισχύεται εύκολα σε ευδιάκριτο διαμπερές (όπου αφέθηκε ιμάντας). Στο τέλος του δίεδρου η γραμμή λοξοδρομεί προς τα δεξιά, σε χορταριασμένο τερέν και ασφαλίζεται σε δέντρο. Ακολουθούμε καρφιά δεξιά μέχρι το πρώτο ρελέ (εξοπλισμένο με ανοξείδωτα βύσματα) σε πατάρι.

Για τη 2η σχοινιά (IV, 60μ) ακολουθούμε τα καρφιά, κινούμενοι αρχικά ευθεία σε πλάκα και ύστερα σε εύκολη χαρακτηριστική σχισμή που τραβερσάσει σταθερά δεξιά μέχρι την κορυφή. Πάλι υπάρχουν ευδιάκριτα καρφιά. Το ρελέ γίνεται στην κορυφή του πύργου σε δέντρο ή αριστερά του στα βύσματα που χρησιμεύουν και για τα ραπέλ.

Η γραμμή επιδέχεται άψογων φυσικών ασφαλειών σε εξαιρετική ποιότητα βράχου που, σύμφωνα με τον Δ. Κορρέ, «μοιάζει με το Φλαμπούρι», διατηρώντας ένα ύφος αυστηρά παραδοσιακής αναρρίχησης.

Για την επανάληψη της διαδρομής χρειάζονται μια σειρά καρύδια, μια σειρά friends και ιμάντες. Η διάταξη των ρελέ επιτρέπει τη χρήση μονού σχοινιού 80μ για σκαρφάλωμα και ραπέλ. Η διαδρομή έχει ακόμα τα παλιά καρφιά επάνω της, αλλά τώρα πλέον έχουν τοποθετηθεί ρελέ και κρίκοι στα ρελέ για τα ραπέλ. Οι Ν. Φλώρος - Α. Γράψας - Α. Μάρκου, σε μια ακόμη ελεύθερη επανάληψη που έκαναν στις 6/1/2025, ανανέωσαν τα παλιά ρελέ και τους ιμάντες.