Βαρδούσια - Πυραμίδα

Η Πυραμίδα (2348μ), μαζί με την Πλάκα, αποτελούν έναν όμορφο ενιαίο όγκο στα Δυτικά Βαρδούσια, νότια του Γιδοβουνίου και ανατολικά του Πάνω Ψηλού, που χαρακτηρίζεται από την εντυπωσιακή του κόψη και συχνά αναφέρεται ως Πλάκα - Πυραμίδα. Η Πυραμίδα ήταν και η πρώτη κορυφή που αναρριχήθηκε, το 1936, από αμιγώς Ελληνική σχοινοσυντροφιά. Η Πυραμίδα είναι δημοφιλής κορυφή για ανάβαση, λόγω της περιπετειώδους αίσθησης, αλλά χαμηλής δυσκολίας, του κανονικού δρόμου («Βόρεια κόψη»), ο οποίος απαιτεί ραπέλ κατά την κατάβαση.

Η Πυραμίδα προσφέρει διαδρομές τόσο βράχου όσο και χειμερινές, στην ανατολική και την δυτική ορθοπλαγιά, αλλά και στις κόψεις της. Οι διαδρομές βράχου είναι καθαρά αλπικού χαρακτήρα και περιλαμβάνουν κυρίως ψευδοαναρίχηση και ραπέλ, με δυσκολίες από III έως V και αναπτύγματος από 100μ έως 200μ. Οι λιγοστές χειμερινές διαδρομές είναι ευρείας δυσκολίας, 40° - 50° και M1 - M3+ με αναπτύγματα από 200μ έως 740μ. Οι πλειονότητα των διαδρομών έχει ανατολικό προσανατολισμό και είναι εκτεθειμένες τόσο στις χιονισμένες πλαγιές της Πλάκας τον χειμώνα, όσο και στον ήλιο το καλοκαίρι.

Πρόσβαση

Για σκαρφάλωμα στην Πυραμίδα το καταλληλότερο σημείο πρόσβασης είναι το χωριό Αθανάσιος Διάκος στα ανατολικά, με την προσέγγιση να είναι εφικτή μέσω του χωματόδρομου των καταφυγίων (Ε4), συνεχίζοντας μετά την θέση Σταυρός προς την Σκασμένη Στρούγκα.

Βάση των διαδρομών της ανατολικής ορθοπλαγιάς αποτελεί η Σκασμένη Στρούγκα πάνω από την οποία υψώνεται το αμφιθέατρο Πλάκας - Πυραμίδας - Γιδοβουνίου. Αυτό είναι και το καταλληλότερο σημείο κατασκήνωσης, αφού υπάρχουν πηγές νερού.

Για τις διαδρομές της δυτικής ορθοπλαγιάς η πρόσβαση επιτυγχάνεται μέσω του μονοπατιού Ε4 ή του χωματόδρομου από την Αρτοτίνα έως την θέση Κουφόλακα. Η Κουφόλακα είναι και το καταλληλότερο σημείο κατασκήνωσης, αφού διαθέτει πηγή νερού.

Αναρριχητική δράση

Όπως πολλοί ορειβάτες μέχρι και σήμερα, οι Κ. Νάτσης, Κ. Αλεξόπουλος, Γ. Πετρόχειλος και Α. Πετροχείλου γνώρισαν την ορειβασία με σχοινιά για ασφάλιση στην όμορφη κόψη της Πλάκας - Πυραμίδας, ολοκληρώνοντας την πρώτη αμιγώς Ελληνική ορειβατική αποστολή αλλά και τραβέρσα τον κορυφών στο μακρινό 1936. Η Πυραμίδα επέστρεψε στο προσκήνιο στην μεταπολεμική περίοδο και αποτέλεσε πεδίο δράσης θρύλων της εποχής. Το 1963 οι M. Zerf, Φ. Γαληνός, A. Zanger και Κ. Τουμπανάκης ολοκλήρωσαν την τελευταία φυσική γραμμή - από τα ανατολικά - της εποχής, την «Νότια κόψη» (III, 200μ).

Το 1970 ο Γ. Μιχαηλίδης, με την συνεισφορά των Α. Δεμέστιχα, Α. Σάκαλη και Ο. Παρασκευά, διάνοιξε δύο νέες διαδρομές στην ανεξερεύνητη δυτική ορθοπλαγιά, δυσκολίας D και αναπτύγματος 350μ, σημαντικά μεγαλύτερες των προηγουμένων στα ανατολικά. Τα επόμενα 15 χρόνια είδαν την ανάπτυξη διαδρομών και στις δύο ορθοπλαγιές, χωρίς ιδιαίτερες τεχνικές δυσκολίες (έως III+). Βέβαια, η ολοκλήρωση της παραλλαγής «Φτερά και πούπουλα» (V, 100μ) από τους Δ. Κορρέ - Μ. Μοντεσάντο, απέδειξε πως η Πυραμίδα μπορεί να προσφέρει δυσκολότερες διαδρομές ξηρού πεδίου.

Το 2017, οι Α. Κωνσταντινίδης - Φ. Δημόπουλος, σκαρφάλωσαν την πρώτη νέα διαδρομή στην δυτική ορθοπλαγιά μετά από 40 χρόνια, με την «Κωνσταντινίδη - Δημόπουλου» (60° Μ3+, 740μ) να αποτελεί την πλέον μεγαλύτερη μικτή γραμμή της Πυραμίδας.