Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Κρωπίας στην Ανατολική Αττική, που είναι συνυφασμένος με την λεωφόρο Αθηνών - Λαυρίου και ιδιαίτερα την «Τρύπα του Καραμανλή», δηλαδή την μικρή σήραγγα που διανοίχτηκε το 1974 και απέχει μόνο 1Χμ από το πεδίο. Τα καλοκαιρινά σαββατοκύριακα οι παραλίες Λουμπάρδα και Αγία Μαρίνα είναι κατάμεστες, ενώ δημοφιλείς στην περιοχή είναι και οι θαλάσσιες δραστηριότητες όπως η κατάδυση και το καγιάκ.
Η Αγία Μαρίνα έχει πλούσια αρχαία ιστορία με κατάλοιπα τόσο στην πλατιά χερσόνησο αλλά και στην νησίδα του Ντούνη, τα οποία αποκαλύπτουν την κινητικότητα των κάτοικων κατά την εποχή του χαλκού. Στο ύψος του μοντέρνου οικισμού σώζεται ένα αρχαίο πηγάδι (με όνομα «Πηγάδι του Αλυκού»), κατασκευασμένο το 440πΧ, το οποίο διατηρεί την αρχαία του ονομασία μέχρι σήμερα.
Το ομώνυμο ασβεστολιθικό αναρριχητικό πεδίο βρίσκεται πάνω από την παραλιακή λεωφόρο, λίγο πριν την Αγία Μαρίνα και ενδείκνυται μόνο για αναρρίχηση κατά τους χειμερινούς μήνες, καθώς σε υψόμετρο 17μ και με νότιο προσανατολισμό δέχεται ήλιο καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας. Το πεδίο διαθέτει αθλητικές διαδρομές, από 5c έως 7b+, αναπτύγματος 10μ έως 12μ, οι οποίες είναι εξοπλισμένες με ρελέ κλειστού τύπου. Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν οι «Μπούφος» (5c, 12μ), «Ξεφτέρι» (6c+, 12μ), «Χαροπούλι» (7b+, 12μ) και «Χελιδόνι» (6c+, 12μ).
Πρόσβαση
Το αναρριχητικό πεδίο βρίσκεται περίπου 4Χμ ανατολικά της Βάρκιζας, στο ύψος τις παραλίας Λουμπάρδας και η πρόσβαση γίνεται μέσω της ΕΟ91 Αθηνών - Λαυρίου. Παρκάροντας στο χώρο στάθμευσης κοντά την παραλία, το πεδίο προσεγγίζεται μέσω ομαλής πεζοπορίας διάρκειας 10λ, ακολουθώντας αρχικά την Αθηνών - Λαυρίου προς Βάρκιζα για 350μ και μετά τον μπαζωμένο πλάγιο δρόμο στο ύψος της στροφής, όπου συνεχίζουμε στον πλάγιο δρόμο για 100μ για να κάνουμε δεξιά στο πρώτο χαρακτηριστικό ρέμα, με τον κύριο τομέα να είναι εμφανής στον δεξιό τοίχο του ρέματος και τον δεύτερο τομέα να βρίσκεται ακριβώς απέναντι (ο οποίος έχει μόνο μια διαδρομή).
Εναλλακτικά το πεδίο είναι προσβάσιμο και με αστικό λεωφορείο, κατεβαίνοντας στην στάση Λουμπάρδα.
Αναρριχητική δράση
Το αναρριχητικό πεδίο οργανώθηκε αρχικά την περίοδο 1998 - 2000 από τους Σ. Μουτζουβή και Δ. Στραβογένη, οι οποίοι εξόπλισαν 13 διαδρομές. Τα ονόματα των διαδρομών παραπέμπουν σε διάφορα είδη πουλιών.
Το 2012 ολοκληρώθηκε η συντήρηση του πεδίου στα πρότυπα της ΕΟΟΑ υπό την καθοδήγηση του Δ. Στραβογένη. Στο πλαίσιο αυτό έγινε προσθήκη ενδιάμεσων χημικών βυσμάτων καθώς και ανανέωση των ρελέ, τα οποία παρέμειναν κλειστού τύπου. Στην ανανέωση συμμετείχαν οι Θ. Γράσος, Κ. Κιζιρίδης και Θ. Τσουμάνης, ενώ τον εξοπλισμό παρείχε η ΕΟΟΑ.