Η Ανάφη είναι ένα μικρό νησί των Νοτίων Κυκλάδων, με λιγότερους από 300 μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται ανατολικά της Σαντορίνης και ξεχωρίζει για το άνυδρο, βραχώδες και δύσβατο τοπίο της. Στη νότια πλευρά βρίσκονται οι δύο μοναδικοί κατοικημένοι οικισμοί του νησιού, ενώ η Βίγλα (585μ), στα βορειοδυτικά της Χώρας, αποτελεί το υψηλότερο σημείο του νησιού. Στα ανατολικά δεσπόζει ο εντυπωσιακός μονόλιθος του Καλάμου (470μ), ο μεγαλύτερος ασβεστολιθικός σχηματισμός της Μεσογείου.
Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Ανάφη αναδύθηκε από τη θάλασσα ύστερα από προσταγή του Απόλλωνα, ώστε να προσφέρει καταφύγιο στους Αργοναύτες. Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα ἀναφαίνω. Το νησί κατοικούνταν ήδη από την Ελληνιστική περίοδο και αργότερα πέρασε υπό Ενετική κυριαρχία για σχεδόν τρεις αιώνες. Κατά την Επανάσταση του 1821, οι Αναφιώτες συμμετείχαν ενεργά στον αγώνα, ενώ πολλοί μετανάστευσαν αργότερα στην Αθήνα, όπου εργάστηκαν ως χτίστες και για την διαμονή τους δημιούργησαν τη συνοικία των Αναφιώτικων, κάτω από την Ακρόπολη. Η Ανάφη ηλεκτροδοτήθηκε το 1974 με την εγκατάσταση γεννήτριας.
Στη βόρεια πλευρά του Καλάμου βρίσκεται το Δρακοντόσπηλο, ένα εντυπωσιακό σπήλαιο με άνοιγμα που ξεπερνά τα 10μ σε ύψος και εσωτερικά διαθέτει σταλακτίτες, σταλαγμίτες και χρυσοπράσινες αποθέσεις. Η πρόσβαση στο σπήλαιο είναι δύσκολη, αφού δεν είναι προσβάσιμο από τη θάλασσα και απαιτεί πεζοπορία μέσω ενός δύσβατου μονοπατιού. Οι ντόπιοι πιστεύουν ότι ο θάλαμος της σπηλιάς διασχίζει ολόκληρο τον όγκο του Καλάμου και καταλήγει σε μια μικρότερη σπηλιά στη νότια πλευρά του.
Πρόσβαση
Η Ανάφη είναι προσβάσιμη μόνο ακτοπλοϊκώς, κυρίως από το λιμάνι του Πειραιά ή μέσω Σαντορίνης. Ως νησί της άγονης γραμμής, διαθέτει περιορισμένα δρομολόγια τον χειμώνα, συνήθως δύο την εβδομάδα προς Πειραιά και δύο προς Σαντορίνη, ενώ το καλοκαίρι υπάρχει σχεδόν καθημερινή σύνδεση. Επειδή τα δρομολόγια μεταβάλλονται συχνά, ιδίως τους χειμερινούς μήνες, συνιστάται η επιβεβαίωση με τον τοπικό λιμενικό πράκτορα.
Αναρριχητική δράση
Αναρριχητικά, η Ανάφη χαρακτηρίζεται από τον επιβλητικό μονόλιθο του Καλάμου. Ο βράχος, συνδυασμός ασβεστολίθου και μαρμάρου με έντονα ίχνη θαλάσσιας διάβρωσης, προσφέρει διαδρομές κυρίως παραδοσιακής ασφάλισης, όπως αρμόζει στο άγριο και παρθένο τοπίο.
Πόθο πολλών αναρριχητών αποτελεί η εμβληματική διαδρομή «Αργοναυτική εκστρατεία» (V, 250μ) των Άρης Θεοδωρόπουλου και Θωμά Μιχαηλίδη, που ολοκληρώθηκε στις 20/6/1999 και ακολουθεί την νότια κόψη, ορατή από την χώρα. Ακολούθησαν δύο ακόμη διαδρομές, η αθλητική «Αλκυών» (7b, 435μ) που ολοκληρώθηκε από τους Άρη Θεοδωρόπουλο, Γιάννη Τορέλλι και Νίκο Χατζή το 2008, καθώς και η «The ritual of hardship» (7b, 500μ) της διεθνούς ομάδας των Κωνσταντίνου Ανδρέου, Ανδρέα Ρωσσίδη, Κυριάκου Ρωσσίδη, Daniela Banc και Jenny Schauroth.
Πέρα από τις διαδρομές μεγάλου τοίχου (big wall), ο Κάλαμος προσφέρει και επιλογές bouldering δυσκολίας 5b έως 6c/c+ στην περιοχή της Νέας Μονής Ζωοδόχου Πηγής Καλαμιώτισσας. Το νησί παρουσιάζει περαιτέρω δυνατότητες αναρριχητικής ανάπτυξης, τόσο στον Κάλαμο όσο και στους γρανιτικούς σχηματισμούς της δυτικής πλευράς.
